Overlijdensgedicht kind: ‘Op een plek tussen de bomen’

Tranen van verdriet vullen onze ogen
we kunnen het nog steeds niet geloven
lief klein ventje, zo teer
wat doet dit afscheid nemen zeer
wat blijft is de herinnering
maar zeker weten we één ding:
jij zal voortleven in ons hart
op een plekje heel apart

Een wereld die zo groot leek
nu lijkt het zo klein
Soms onbegrepen en niet gehoord
gevoelens die moeilijk te omschrijven zijn
Maar onze liefde voor jou is zonder twijfel
groter dan de wereldbol en zeker zonder schijn

— Femke Russchenberg

Lieve Shannon

Even ben je langsgekomen om weer weg te
gaan
Maar in dat eventjes heb je ons allemaal zoveel
gedaan
Je mocht je leventje niet met ons delen
Je handjes, je voetjes, ze mochten niet spelen
Maar je naam Shannon zal door ons leven
blijven zweven
En we zullen je altijd onze liefste gedachten
geven

— Claudia van Ham

Als een vlinder naar het licht ben je ons vooruit
gevlogen
Onbereikbaar ver en toch zo heel nabij
Om voor eeuwig in Zijn huis te wonen
waar geen pijn of verdriet meer zal zijn
en waar God de tranen zal wissen van je ogen

Dag ons lieve kleine meisje
wij zijn nu hier om voor het laatst afscheid van
jou te nemen
Maar weet lieverd, dat jij voor altijd een
plekje hebt in ons hart
We laten je gaan maar zullen jou
in onze herinneringen koesteren