Het is kerstfeest,
Als men dit leest.
Men zingt, over God en de Heer,
En over, zoveel meer.
Men zingt, ook over welbehagen,
Om elkander te leren verdragen.
Men zingt, over dingen van veel waarde,
En wel, over Vrede op deze Aarde.
Maar, het is dan ook wel een feit,
Die Vrede, is er nog niet,
ook in deze tijd.
En het is dan ook, wel een klucht,
Onder veel mensen,
is er dan ook nog veel hebzucht.
Mensen, zijn daarvoor
nog steeds aan het vechten,
Voeren Oorlog,
voor hun zogenaamde rechten.
Die rechten,
gaan meestal over geloof en geld,
Waarom! waarom toch,
dat zinloze geweld.
Wij mensen op de wereld,
zijn ook met zovelen,
En kunnen, dan ook beter
alles met elkander delen.
Armoede,is dan ook zomaar verdwenen,
Weg is dan de hebzucht,
en de Oorlog,
die wordt dan ook vermeden.
Kerstgedichten – pagina 3
Kerstmis komt langzaam eraan
Het begint langzaam aan te komen
Stilletjes komt het er weer aan
Het worden langzaam witte bomen
Kerstmis komt langzaam eraan
Iedereen zet hun kerstboom op
Iedereen is vroeg op de been
Iedereen is blij en zingt volop
En niemand is meer alleen
Er wordt een groot feest gebouwd
Op tafel is er veel lekker eten
Buiten wordt het heel erg koud
En de kerstman mag niet worden vergeten
Zonder hem is er geen kerst mis
Er komt dan ook geen speelgoed
Alles gaat dan erg mis
En dat is dan weer niet goed
In Betlehem wordt dan ook een kind geboren
Er staat daar een hele lange rij
Misschien is daar alles bevroren
Maar toch is er iedereen bij
De ezel en een os
De lammetjes en de schapen
Liggen allemaal op het mos
En de kleine ligt in zijn kribbe te slapen
Dan vieren wij hier ons feest
De gezelschap die rond de familie hangt
De pastoor die dan een verhaaltje voorleest
Dat is waar iedereen nou naar verlangt
Engelenzang in de nacht
Hoe zal het zijn als er vannacht
eens engelen zouden zingen.
Zouden we schrikken van het licht,
ontroerd ons bed uitspringen?
Ik denk vaak aan het "Stille nacht"
gezongen door 't jongenskoor
als slotlied in de kerstnacht,
dat raakt mij door en door.
Op zo’n moment dan voel ik
en zie met ogen dicht
die engelen van heel dichtbij,
rondom mij engelenlicht.
Is dit moment voorbij
en lopen we door de stad
bedenk ik hoe het zou zijn geweest,
Maria en Jozef op pad.
Zie ik verlichte kroegen,
hoor ik muziek en lach
dan moet ik er niet aan denken
dat Maria daar binnen lag.
Gelukkig kreeg ze een rustiger plek
om de Redder van ons te baren.
Hoe zouden die beste herders
dit allemaal hebben ervaren?
Zij kenden nog niet het verhaal,
misschien de geboortepijn.
Als engelen nu zouden komen
hoe zou dat voor óns zijn?
— Coby Poelman - Duisterwinkel
Het is kerstmis overal
’t Is kerstmis overal.
Iedereen wil vrede bovenal.
Wij dromen onze dromen,
Bij mooi versierde bomen.
‘k Heb het mooiste kerstpakje gevonden.
Er is een rode strik rond gebonden.
Mijn droom wordt waargemaakt.
Mijn geschenk is buitengewoon volmaakt!
De Hemelse Vader zag een groot verdriet,
daarom dat Hij zijn prachtig paleis verliet.
Hij daalde van boven neer.
Zo werd Hij een klein Kindeke teer.
Geboren in een stal kwam Hij arm op d’ aard,
daardoor werd ik rijk en heel veel waard.
Nu is ’t nooit meer donker in mijn hart,
want Hij geeft veel licht en troost voor mijn smart.
Uit dank wil ik U nu verhogen en eren mijn Heer,
want bij mij vindt U plaats in mijn ziel steeds weer.
Van blijdschap zongen de engelen een lied in koor,
maar een nieuw gedicht draag ik mijn Heiland voor.
Maria droeg het Kerstkind onder haar hart,
U zette haar, maar ook ieder die Jezus gelooft, apart.
U brengt nu verlossing en maakt alles weer goed,
voor wie tot Hem komt en zich wast in Zijn bloed.
Koningen schonken U een kostbare gift, doch mijn naam staat voor eeuwig in Uw Hand gegrift! Nu geef ik mijn lichaam aan Hem tot woning,
Want spoedig verwacht ik Hem terug als mijn Koning.
— Maria Segers
Jozef zat stil te staren,
hij kon het niet verklaren.
Hoe kon het dat zijn lieve vrouw
zwanger was, ze was hem toch trouw?
In het lot schikken moest hij zich,
het kleine, onschuldige wicht
dat in haar schoot verborgen was,
Zou geboren worden alras.
Dan samen nog de reis ondernemen,
en zij was al zover henen,
ze liep toch reeds op alle dag
en zitten op een ezel! 't is wat men vermag.
Vele vragen die hem bezig hielden,
soms wist hij niet wat hem bezielde.
Weglopen van dat alles ging niet meer,
zijn gedachten gingen ?
Maria, vermoeid zag ze hem aan,
"Jozef we moeten verdergaan".
Bij de herbergen moet je kwartier gaan vragen,
het kind wordt te zwaar om nog te dragen.
Jozef, opschrikkend uit zijn gedachten,
moest een plaats vinden om te overnachten.
Het kindje kondigde zich al aan,
Maria die koest nu rusten gaan.
Ongerust en vol met zorgen,
keek hij op naar de dag van morgen.
Toen hij Maris in haar gezichtje keek,
zag zij van vermiedheid bleek.
Nergens kon hij onderdak vinden,
niet eens een plek om het ezeltje aan te binden, zodat ze even rusten konden,
het liep al tegen de morgenstonde.
Een man, vervult met mededogen,
keek Mariain haar ogen,
en wees Jozef de weg naar een stal.
"Opdat zij wat rusten zal."
Waren zij daar aangekomen,
engelenzang werd er vernomen.
Herders in de velden knielden neer,
en vonden het kindje teer,
slapend bij zijn moeder,
en Jozef was hun hoeder.
Toen hij hen daar beiden zo zag,
verscheen er op zijn gezicht een lach.
Het vertrouwen tussen Jozef en de Heer,
was er op dit moment alweer.
Zijn vrouw en zijn kindje zoet,
nu was ook voor Jozef alles goed.
Het was een bijzondere maaltijd,
Jezus was uitgenodigd bij Simon
Die Hem een maaltijd had bereid
Of nu het volgende, voor of na,
het eten begon?
Weet ik niet met zekerheid?
Maar een vrouw, die een zondares was
Vond Jezus, daar bij Simon
Dragende een zalf, in een fles van albas
Waar haar Heilands, voetwassing begon?
Met vele tranen van haar ogen
Werden Jezus voeten nat,
Met haar haren mocht zij ze drogen
O!, wat groot was haar Liefde die zij bezat..
Geen enkel woord heeft zij gesproken
Maar met kussen, en geween
Haar zondaarsleven was verbroken
Haar Liefde dreef haar, tot Jezus heen?
Zij mocht ook zalven, Jezus voeten
Uit dankbaarheid, heeft ze dit gedaan
Dat Hij, voor haar zonden wou boeten
Toen?? zag Jezus haar aan?
En sprak?, vrouw ga in vrede heen
Weet dat u, door uw geloof behouden zijt
Uw geloof dreef u tot Mij, uw geloof alleen
Zij mag Hem nu loven, nu en in eeuwigheid?
De tijd van kerst is weer aangebroken,
door menigeen het feestmaal alweer besproken.
Ja in de meeste families houdt men van deze sfeer,
een boom, het stalletje het is er allemaal weer.
Vroeger vond je het best wel fijn,
om in die donkere dagen voor kerst te zijn.
Die donkere dagen zijn nu volledig verlicht,
en de nadruk meer op "bange" dagen gericht.
Wat hangt er boven ons behalve een stralende ster,
is het de oorlog, aanslagen of is dat nog te ver?
Vele mensen zullen nu bij zich denken,
kan dan niemand op deze wereld, vrede schenken.
Want wie heeft er het recht om mensen te doden,
en wie is er voor geweld, dat moet worden verboden.
Is het juist, dat iedereen voor zichzelf moet zorgen,
wat blijft er dan nog over voor de wereld van morgen?
Laten we vooral in deze dagen, samen bouwen,
en elkaar een beetje meer vertrouwen.
Vooral voor de wereldleiders met heel veel macht,
is dit een motief wat het grote geweld verzacht.
Daarom laat met kerst overal de wapens stil,
dit is toch nu een grote wens wat eenieder wil.
Want juist met kerstmis zijn onze gedachten gelijk,
moet er dan nog zoveel verschil zijn tussen arm en rijk.
Geef de daklozen en de vluchtelingen een kans,
dan krijgen de lichtjes met kerst een extra glans.
Zo kunnen wij in donkere dagen het licht weer vinden,
dat ons naar het kerstfeest brengt zonder te verblinden.
Een gelukkige kerst voor al wat leeft op deze aarde,
en laat overal de mensen in hun eigen waarde.
Elke kerst proberen we het weer
Wat een drukte toch bij Truus,
en wat had ze veel te eten,
maar erbij komen was een klus,
ik heb dus bijna niks gegeten.
Zag je de nieuwe broek van Bertus,
die moest hij vast van Annie aan,
zo krijgt ie nog een beetje status,
maar ik vond het toch wel lullig staan.
En oma zat weer aan de borrel,
ze was totaal niet te verstaan,
nu had ze Alie weer op de korrel,
en die bleef maar sullig staan.
En heb je dat rode vlees gegeten,
daar zat een heel raar smaakje aan,
ik heb het voor de hond gesmeten,
maar die begon er ook niet aan.
Volgend jaar bij Jan en Astrid,
ik zie er nu al tegen op,
elke kerst proberen we het weer,
en telkens wordt het weer een flop.
Met kerst, dan lacht iedereen.
Ik wilde bij jou zijn, maar zit nu alleen.
Somber in een hoekje, met veel verdriet.
Hoe vaak ik het ook gewenst hebt;
je bent er niet.
Het enige wat ik kan,
is huilen.
Het maakt me zo bang.
Deze eenzaamheid.
Dit nare gevoel duurt veel te lang.
De dag van vrede,
een dag van liefde.
Dat is wat het hoort te zijn.
Maar jij bent zo ver weg.
En daardoor voel ik me zo rot en klein.
Een dag met familie,
een dag met vrienden.
wat ik wenste was weer een dag met jou.
Maar je liep weg van mij.
Terwijl ik nog zoveel van jou hou.
Kerst,
het zou je moeten verblijden.
Samen spelen in de mooie sneeuw.
was je maar hier,
want bij jou zijn is het enige wat ik wil.
Kerstgedachten
stille nachten
inkopen doen
voor veel poen
kerst in verschiet
voor velen verdriet
mooi verlichte boom
vrede blijft een droom
gezellig bij elkaar eten
oorlog in vele steden
vrede op aarde
veel geweld
door kogels geveld
dit is gezeur
armen voor de deur
gelukkige gezichten
balletjes weerkaatsen lichten
jezus geboren
wil iemand dit horen
halleluja
Wham Last Cristmas
Wham Last Cristmas
een overbekend liedje
in deze mooie tijd
van Kerstmis
heerlijk die mooie gezelligheid
van samen zijn dennenbomen
versiering pakjes
en samen zingen
Kerstliederen
Kerstmis is een dag
dat samen horen
liefde en vriendschap
bekoren
het word de afsluiter van het jaar
het liedje van Wham Last Cristmas
een liefdesliedje
al jaren klinkt het zo apart
Zalig Kerstmis
uit het diepste
van mijn hart
Het kerstpanorama
Het kerstpanorama
zacht zoekt
de vlam rust
van de kaars
die ik heb aangestoken
op de achtergrond
brengt stille nacht
in gospeluitvoering
herinneringen naar boven
het kerstpanorama
ontrolt zich met
boom kerststal
herders en schapen
ik zie de ster
zoals ieder jaar
weer helderder
met hoop op vrede
die boodschap
door velen gedragen
ook ik was over twee dagen
weer mijn handen in schuld
— Wil Melker
Ook in de hutten van Darfur
Worden kinderen geboren.
Schamel, en armoedig.
Geen uitzicht op beter.
Maar wat een stil wonder!
Alles delen ze!
Ook op de velden van Darfur
zijn herders ondergedoken.
Ze hebben geen land,
geen schapen, geen werk.
Maar wel, vriendschap, liefde.
Alles geven ze!
Hier ver weg van Darfur
Vieren we kerstfeest, toch?
Er is van alles genoeg.
Vandaag maar geen beelden
van Sudan, nu even niet!
We vergeten ze!
Wittend in een felle kou
Wittend in een felle kou
ze zingen sneeuw
uit hoge tonen vallend
aarde wittend in een felle kou
het orgel jankt
met donkere klanken
de lange tocht van man en vrouw
haar weeën komen en
de melodie verhaalt van pijn
er zal geen plaats meer in de herberg zijn
een stal ontvangt het kindje
de wiegeliedjes klinken fijn
dieren neuriën een zacht refrein
het koor verluidt zijn sterren
de sopraan straalt beeldschoon Bethlehem
een stem zingt koningen van verre
de nacht verstilt en heiligt de
muziek van herders en hun schapen
brengt ons de vrede lang verwacht
— Wil Melker
Op het smetteloos wit
Op het smetteloos wit
voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan
maar blijven staan
wist dat het kind zou komen
weer op dezelfde plaats
waar de ster nu staat te dromen
— Wil Melker