Kerstgedicht: ‘Jozef zat stil te staren’
Jozef zat stil te staren,
hij kon het niet verklaren.
Hoe kon het dat zijn lieve vrouw
zwanger was, ze was hem toch trouw?
In het lot schikken moest hij zich,
het kleine, onschuldige wicht
dat in haar schoot verborgen was,
Zou geboren worden alras.
Dan samen nog de reis ondernemen,
en zij was al zover henen,
ze liep toch reeds op alle dag
en zitten op een ezel! 't is wat men vermag.
Vele vragen die hem bezig hielden,
soms wist hij niet wat hem bezielde.
Weglopen van dat alles ging niet meer,
zijn gedachten gingen ?
Maria, vermoeid zag ze hem aan,
"Jozef we moeten verdergaan".
Bij de herbergen moet je kwartier gaan vragen,
het kind wordt te zwaar om nog te dragen.
Jozef, opschrikkend uit zijn gedachten,
moest een plaats vinden om te overnachten.
Het kindje kondigde zich al aan,
Maria die koest nu rusten gaan.
Ongerust en vol met zorgen,
keek hij op naar de dag van morgen.
Toen hij Maris in haar gezichtje keek,
zag zij van vermiedheid bleek.
Nergens kon hij onderdak vinden,
niet eens een plek om het ezeltje aan te binden, zodat ze even rusten konden,
het liep al tegen de morgenstonde.
Een man, vervult met mededogen,
keek Mariain haar ogen,
en wees Jozef de weg naar een stal.
"Opdat zij wat rusten zal."
Waren zij daar aangekomen,
engelenzang werd er vernomen.
Herders in de velden knielden neer,
en vonden het kindje teer,
slapend bij zijn moeder,
en Jozef was hun hoeder.
Toen hij hen daar beiden zo zag,
verscheen er op zijn gezicht een lach.
Het vertrouwen tussen Jozef en de Heer,
was er op dit moment alweer.
Zijn vrouw en zijn kindje zoet,
nu was ook voor Jozef alles goed.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Speciaal met de Feestdagen
gezondheid, goede wensen
De mooie dingen van het leven
omringd door lieve mensen
Ik wens je vreugde en geluk
liefde, plezier en
In gedachten ben ik bij je
om deze dagen met jou te vieren
Mam, ik denk aan jou
veel vaker dan je kunt bedenken
en Kerstmis is een uitstekende tijd
om jou dit te vertellen
Mam, mijn wens voor jou
op mijn eigenwijze manier
een liefdevolle Kerst
gevuld met warmte en plezier
Het is kerstfeest,
Als men dit leest.
Men zingt, over God en de Heer,
En over, zoveel meer.
Men zingt, ook over welbehagen,
Om elkander te leren verdragen.
Men zingt, over dingen van veel waarde,
En wel, over Vrede op deze Aarde.
Maar, het is dan ook wel een feit,
Die Vrede, is er nog niet,
ook in deze tijd.
En het is dan ook, wel een klucht,
Onder veel mensen,
is er dan ook nog veel hebzucht.
Mensen, zijn daarvoor
nog steeds aan het vechten,
Voeren Oorlog,
voor hun zogenaamde rechten.
Die rechten,
gaan meestal over geloof en geld,
Waarom! waarom toch,
dat zinloze geweld.
Wij mensen op de wereld,
zijn ook met zovelen,
En kunnen, dan ook beter
alles met elkander delen.
Armoede,is dan ook zomaar verdwenen,
Weg is dan de hebzucht,
en de Oorlog,
die wordt dan ook vermeden.
Er is haast een jaar voorbij
sinds jij ervoor hebt gekozen
om je eigen weg de gaan,
zonder blikken of blozen.
Volkomen radeloos bleven wij achter,
wisten niet waarheen je ging.
Stad en land is afgezocht,
voor een blijde hereniging.
Maar het was tevergeefs,
we hebben je niet gevonden.
Alles gaat gewoon maar door
en wij likken onze wonden.
Bijna is het kerstfeest daar,
een feest, wereldwijd bekend.
Wat zou het een mooi kerstfeest wezen
als jij weer in ons midden bent.