Kerstgedicht: ‘Jozef zat stil te staren’
Jozef zat stil te staren,
hij kon het niet verklaren.
Hoe kon het dat zijn lieve vrouw
zwanger was, ze was hem toch trouw?
In het lot schikken moest hij zich,
het kleine, onschuldige wicht
dat in haar schoot verborgen was,
Zou geboren worden alras.
Dan samen nog de reis ondernemen,
en zij was al zover henen,
ze liep toch reeds op alle dag
en zitten op een ezel! 't is wat men vermag.
Vele vragen die hem bezig hielden,
soms wist hij niet wat hem bezielde.
Weglopen van dat alles ging niet meer,
zijn gedachten gingen ?
Maria, vermoeid zag ze hem aan,
"Jozef we moeten verdergaan".
Bij de herbergen moet je kwartier gaan vragen,
het kind wordt te zwaar om nog te dragen.
Jozef, opschrikkend uit zijn gedachten,
moest een plaats vinden om te overnachten.
Het kindje kondigde zich al aan,
Maria die koest nu rusten gaan.
Ongerust en vol met zorgen,
keek hij op naar de dag van morgen.
Toen hij Maris in haar gezichtje keek,
zag zij van vermiedheid bleek.
Nergens kon hij onderdak vinden,
niet eens een plek om het ezeltje aan te binden, zodat ze even rusten konden,
het liep al tegen de morgenstonde.
Een man, vervult met mededogen,
keek Mariain haar ogen,
en wees Jozef de weg naar een stal.
"Opdat zij wat rusten zal."
Waren zij daar aangekomen,
engelenzang werd er vernomen.
Herders in de velden knielden neer,
en vonden het kindje teer,
slapend bij zijn moeder,
en Jozef was hun hoeder.
Toen hij hen daar beiden zo zag,
verscheen er op zijn gezicht een lach.
Het vertrouwen tussen Jozef en de Heer,
was er op dit moment alweer.
Zijn vrouw en zijn kindje zoet,
nu was ook voor Jozef alles goed.
Meer kerstgedichten
Christmas is the season
Christmas is the season of believe
what you gave, you will receive
Dit jaar wil ik eens geen cadeautjes
Dit jaar wil ik eens geen cadeautjes
Alleen Kerstman, een flink pak sneeuw
U woont toch dicht bij Koning Winter?
Hij heeft genoeg, vast voor een eeuw
Als u het vraagt, dan geeft hij denk ik
U wel een zak of twintig mee
Of zal zoveel te zwaar zijn Kerstman
En krijgt u dat niet op uw slee?
Het mag natuurlijk niet gaan ontdooien
Dan smelt mijn sneeuw beslist te gauw
En daarom vraag ik, geef mij ook maar
Een grote doos met winterkou
— Carry W. Zijlstra-van Dijk
Kies een spar
Kies een spar
omdat je houdt van het leven
Stop in de kerstballen
je mooiste herinneringen van 't jaar
Hang aan de slingers
je vurigste verlangen
Schik de lichtjes
vol goede gedachten
En hef het glas
op het feest met elkaar
— ingezonden door Petra Bruneel
Bijna kerst en nieuwjaar
kerst en nieuwjaar breken bijna aan
Overal zie je kerstbomen staan
Met allemaal kleuren, verschillende geuren en smaken
Die je zintuigen raken
In de bomen hangen slingers, ballen en strikken
Op de grond zitten kinderen die aan hun lolly likken
Zij kijken naar de lichtjes
De ballen weerspiegelen hun gezichtjes
Onder de boom liggen pakjes
Met kerstkransjes aan de takjes
In de lucht verschijnen witte vlokken
En in de verte luiden de kerkklokken
Op de ramen zitten bloemen
Geluiden die uit de radio zoemen
De mensen gaan eten
En na uren te hebben gezeten
Word er opgeruimd
Iedereen is goed geluimd
Kerst is een familietijd
Waarin niemand lijdt
Oudejaarsavond is een avond vol met tradities;
Eten, drinken en teevee
En ook met de spelletjes doet ieder mee
Het nieuwe jaar breekt bijna aan
En het vuurwerk zal weer afgaan
Aan eten geen gebrek
En iedereen doet gek
Het nieuwe jaar komt eraan
En het oude zal vergaan
Iedereen is samen
En dit is heerlijk
Dat kan elk beamen!
— Yvonne Siebel
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Kerst
- Gedicht