Kerstgedicht: ‘Op het smetteloos wit’

Kerst is het mooiste in m'n leven.
Kerst is wat ik je wil geven.
Kerst is voor groot en klein.
Ze willen allemaal een vriendje zijn.
Kerst is voor jou,
Omdat ik zoveel van je hou.

Zijn naam ben ik vergeten
ik weet het echt niet meer
dat hoeven we ook niet te weten
Hij ging bij dominee in de leer.

Wekelijks kwam hij daar samen
met andere jongelui.
Dominee vertelde dan uit het Woord
Ook moesten ze vragen leren
en werden dan overhoord.

De een na de ander
allemaal kregen ze een beurt
maar hij was niet zo schrander
veel wijsheid was bij hem nooit bespeurd.

Toch moet ik hem wat vragen
zo dacht ons dominee
maar het is voor hem zo moeilijk
hier zat hij echt wel mee

Toch wil ik wel eens horen
of hij hier ook wat heeft opgedaan
Weet jij ook waar Jezus is geboren?
Hij begon te stralen, ging er zelfs bij staan.
De Here Jezus is geboren, NEE nu was hij niet verward
Hij wees met zijn vinger, hier bij mij in mijn hart

Wat een drukte toch bij Truus,
en wat had ze veel te eten,
maar erbij komen was een klus,
ik heb dus bijna niks gegeten.

Zag je de nieuwe broek van Bertus,
die moest hij vast van Annie aan,
zo krijgt ie nog een beetje status,
maar ik vond het toch wel lullig staan.

En oma zat weer aan de borrel,
ze was totaal niet te verstaan,
nu had ze Alie weer op de korrel,
en die bleef maar sullig staan.

En heb je dat rode vlees gegeten,
daar zat een heel raar smaakje aan,
ik heb het voor de hond gesmeten,
maar die begon er ook niet aan.

Volgend jaar bij Jan en Astrid,
ik zie er nu al tegen op,
elke kerst proberen we het weer,
en telkens wordt het weer een flop.

Herinnering van toen

Zomaar ontstaat
weer een stil verlangen
naar vroeger.
Alles snel verloren, in de tijd.
Kinderen lang al uitgevlogen
de mooie jaren van hun jeugd.

Ontvlucht voor even de realiteit
in de herinnering van toen
als een kostbare schat bewaard.
Zo ook de gezellige feestdagen
zal ik in gedachten
nog dikwijls over doen.

— Droomster