Kerstgedichten – pagina 19

Zijn naam ben ik vergeten
ik weet het echt niet meer
dat hoeven we ook niet te weten
Hij ging bij dominee in de leer.

Wekelijks kwam hij daar samen
met andere jongelui.
Dominee vertelde dan uit het Woord
Ook moesten ze vragen leren
en werden dan overhoord.

De een na de ander
allemaal kregen ze een beurt
maar hij was niet zo schrander
veel wijsheid was bij hem nooit bespeurd.

Toch moet ik hem wat vragen
zo dacht ons dominee
maar het is voor hem zo moeilijk
hier zat hij echt wel mee

Toch wil ik wel eens horen
of hij hier ook wat heeft opgedaan
Weet jij ook waar Jezus is geboren?
Hij begon te stralen, ging er zelfs bij staan.
De Here Jezus is geboren, NEE nu was hij niet verward
Hij wees met zijn vinger, hier bij mij in mijn hart

Wat eten we met kerst

Tja, wat zullen we eten?
Tja..., wie zal dat weten?
Waar we met kerst achter zullen zweten.
Wie is het die ons dat zeggen kan?
Nemen we garnalensoep vooraf
daarna een pepersteak niet al te straf
daarbij een bourgogne uit een karaf
en chipolata nog als toetje dan?

En waar zullen we dan heengaan?
Waar staat de kwaliteit ons het meest aan?
Achter D.M. hebben ze ook nog een golfbaan
daar kunnen we ons na de tijd vermaken
en raken dan de opgedane kilo's kwijt
in aangenaam verpozen van de tijd
zijn tevens van last door zelf koken bevrijd
hoeven ons nergens druk over te maken.

Maar weet je wat we ook kunnen doen?
Gezellig thuis blijven bij het dennengroen.
We hoeven niet persé zo duur te doen.
Eigen kost zal ons ook best smaken.
We zoeken samen uit zo het ook hoort
een heerlijk biefstukje in boter gesmoord
na het eten luisteren naar Gods woord
zodat ook de kérn ons weer zal raken.

Kerstmis vroeger bij ons thuis,
mijn hart vol weemoed en verlangen,
met z'n allen kort bij 't fornuis,
de kerstboom helemaal vol gehangen.

Liedjes klonken als een engelenkoor,
het stalletje heel zacht verlicht,
en tussen de dennentakjes door,
kwamen de drie koningen al in zicht.

Kerstmis gaf je toch een speciaal gevoel,
vandaag kun je dat niet zo intens beleven,
veel mensen weten wel wat ik bedoel,
de toekomst zal nu eenmaal anders leven.

Met een sneltreinvaart door de dagen heen,
mensen zijn druk bezig, tegelijk met vele dingen,
alleen de eenzame blijven weer alleen,
zij hebben wel tijd maar niemand om mee te zingen.

En in een tijd van jachten en jagen,
kijk je anders tegen de wereld aan,
kunnen mensen elkaar nog wel verdragen,
of moet ieder voor z'n eigen gaan.

Het vieren van kerst, zo zijn mijn gedachten,
moet altijd blijven, in elk gezin,
dit zal het harde in het leven verzachten,
dan krijgt men er weer vertrouwen in.

Laat daarom nu gerust een kaarsje branden,
voor ieder mens een goeie reden,
wat geldt voor hier en in alle landen,
Kerstmis, dat is echt een feest van vrede.

Als het sneeuwt wordt de wereld bedekt
Maar de sneeuw zal verkleuren
Het is de oorlog die de sneeuw bevlekt
En het onzinnige haat gebeuren

We moeten zorgen dat de sneeuw wit zal blijven
We moeten elkander een hand geven
Daarom wil ik dit als wens schrijven
Hopelijk verschoond ons verdere leven

Zou jij me bij de hand willen pakken?
Ik kan het zelf niet meer aan
Mijn hele bezit zit in twee schamele zakken
Alleen kan ik niet zo verder gaan

Zou jij mij te eten willen geven?
En een oplossing willen zoeken
Dan blijf ik tenminste in leven
Zonder in geschiedenisboeken te komen staan

Zou jij me willen wassen?
Het vuil van de aarde willen spoelen
En kranen dichtdraaien van gevaarlijke gassen
Dan kan ik me wat frisser en vooral veiliger voelen

Alleen kan ik het allemaal niet
Maar met jouw hulp zal het gaan
Dat weet je vanzelf als je me ziet
Samen verschonen wij ons aardse bestaan

Kerstfeest, het geweldige feit
Van de geboorte van Gods zoon
Die neerdaalde van de troon
Tot heil van heel de mensheid.

In Bethlehem werd Hij geboren
In een donkere, stille nacht
Niemand had Hem verwacht
Maar iedereen zou het horen.

Een Goddelijk mensenkind
Wonderlijk verwekt
In een kribbe toegedekt
Door God de Vader bemint.

Een leger van engelenkoren
Vol van kleuren en pracht
Zongen in deze heilige nacht
Omdat Jezus, was geboren.

Dat allen het mogen weten
Dat Jezus de redder is gekomen
Onze schuld heeft weggenomen
Dat we dit nooit zullen vergeten.

De grootste liefde van God
Een wonder ons gegeven
Dat ons doet herleven
Tot vrede en heil genot.

Laten we knielen voor Hem neer
Aanbidden, danken en loven
In Zijn goedheid blijven geloven
Jezus, onze Heiland , onze Heer.

De beste kerstwens

Vertrouwen en Geluk, Liefde en
Verdraagzaamheid is de kreet vandaag de dag
Sommigen volgen dit heel gemakkelijk op met een lach

De wereld is vaak oneerlijk en zwaar ‘verrot’
We maken elkaar maar al te graag kapot

Maar met Liefde en vooral Vertouwen
Kunnen we het met elkaar wel uithouden

Er is zoveel haat en nijd heden ten dage nog steeds op aarde
En mensen vergeten vaak hun normen en waarden

Ook in veel families is er vaak ruzie en zijn er misverstanden
We dragen elkaar vaak allang niet meer op handen

We moeten ook eindelijk eens leren
Dat je een andermans leven niet kan regisseren
Leven en laten leven is een groot goed
Doe je dat, dan komt alles goed

Laten we het in 2011 eens proberen anders te doen
Vertrouwen blijven houden en het eens afdoen met een zoen

Er zijn zoveel mensen
Die uit gewoonte een ander alle goeds wensen

Maar of ze er ook echt achter kunnen en willen staan
Zodra dat gebeurt is het met veel leed gedaan

Laat elkander in je waarde
Dan komt er nog weleens echt vrede op aarde

Dit is een diep gemeende hartenkreet
Bespaar elkaar in (...jaar...) eens veel leed

De beste kerstwens!

Bijna kerst en nieuwjaar

kerst en nieuwjaar breken bijna aan
Overal zie je kerstbomen staan
Met allemaal kleuren, verschillende geuren en smaken
Die je zintuigen raken
In de bomen hangen slingers, ballen en strikken
Op de grond zitten kinderen die aan hun lolly likken
Zij kijken naar de lichtjes
De ballen weerspiegelen hun gezichtjes
Onder de boom liggen pakjes
Met kerstkransjes aan de takjes
In de lucht verschijnen witte vlokken
En in de verte luiden de kerkklokken
Op de ramen zitten bloemen
Geluiden die uit de radio zoemen
De mensen gaan eten
En na uren te hebben gezeten
Word er opgeruimd
Iedereen is goed geluimd
Kerst is een familietijd
Waarin niemand lijdt
Oudejaarsavond is een avond vol met tradities;
Eten, drinken en teevee
En ook met de spelletjes doet ieder mee
Het nieuwe jaar breekt bijna aan
En het vuurwerk zal weer afgaan
Aan eten geen gebrek
En iedereen doet gek
Het nieuwe jaar komt eraan
En het oude zal vergaan
Iedereen is samen
En dit is heerlijk
Dat kan elk beamen!

— Yvonne Siebel

Een wonder aanschouwd

Er hing in het bos een dichte mist.
Ik verdwaalde, had me in de weg vergist.

Het werd al donker, de avond viel.
Ik was zo alleen, een dolende ziel.

Ik hoorde geritsel, ik hoorde gepiep.
Ik zo bang dat ik snel verder liep.

In het duister zag ik zomaar een licht.
Er kwam toen een glimlach op mijn gezicht.

Daar midden in dat mistige woud
was door mensen een huisje gebouwd.

De voordeur van dat huis stond open,
ben zonder kloppen naar binnengelopen.

"U komt als geroepen," zei toen een man.
"Mijn vrouw krijgt een kind, toe help me dan."

De zoon werd geboren met veel gemak.
Zij waren verheugd, gaven me onderdak.

Toen ik de volgende morgen was uitgeslapen,
werd ik gewekt door gemekker van schapen.

Ik lag tussen hen in, lekker warm in het hooi.
De zon was al op en straalde zo mooi.

Er kwamen twee herders die staarden me aan.
Het leek me dus beter om verder te gaan.

Ze wisten niets van een kind in het woud.
Had ik die nacht een wonder aanschouwd?

Het is kerstfeest,
Als men dit leest.
Men zingt, over God en de Heer,
En over, zoveel meer.

Men zingt, ook over welbehagen,
Om elkander te leren verdragen.
Men zingt, over dingen van veel waarde,
En wel, over Vrede op deze Aarde.

Maar, het is dan ook wel een feit,
Die Vrede, is er nog niet,
ook in deze tijd.
En het is dan ook, wel een klucht,
Onder veel mensen,
is er dan ook nog veel hebzucht.

Mensen, zijn daarvoor
nog steeds aan het vechten,
Voeren Oorlog,
voor hun zogenaamde rechten.
Die rechten,
gaan meestal over geloof en geld,
Waarom! waarom toch,
dat zinloze geweld.

Wij mensen op de wereld,
zijn ook met zovelen,
En kunnen, dan ook beter
alles met elkander delen.
Armoede,is dan ook zomaar verdwenen,
Weg is dan de hebzucht,
en de Oorlog,
die wordt dan ook vermeden.

Kerstmis komt langzaam eraan

Het begint langzaam aan te komen
Stilletjes komt het er weer aan
Het worden langzaam witte bomen
Kerstmis komt langzaam eraan

Iedereen zet hun kerstboom op
Iedereen is vroeg op de been
Iedereen is blij en zingt volop
En niemand is meer alleen

Er wordt een groot feest gebouwd
Op tafel is er veel lekker eten
Buiten wordt het heel erg koud
En de kerstman mag niet worden vergeten

Zonder hem is er geen kerst mis
Er komt dan ook geen speelgoed
Alles gaat dan erg mis
En dat is dan weer niet goed

In Betlehem wordt dan ook een kind geboren
Er staat daar een hele lange rij
Misschien is daar alles bevroren
Maar toch is er iedereen bij

De ezel en een os
De lammetjes en de schapen
Liggen allemaal op het mos
En de kleine ligt in zijn kribbe te slapen

Dan vieren wij hier ons feest
De gezelschap die rond de familie hangt
De pastoor die dan een verhaaltje voorleest
Dat is waar iedereen nou naar verlangt

Engelenzang in de nacht

Hoe zal het zijn als er vannacht
eens engelen zouden zingen.
Zouden we schrikken van het licht,
ontroerd ons bed uitspringen?

Ik denk vaak aan het "Stille nacht"
gezongen door 't jongenskoor
als slotlied in de kerstnacht,
dat raakt mij door en door.

Op zo’n moment dan voel ik
en zie met ogen dicht
die engelen van heel dichtbij,
rondom mij engelenlicht.

Is dit moment voorbij
en lopen we door de stad
bedenk ik hoe het zou zijn geweest,
Maria en Jozef op pad.

Zie ik verlichte kroegen,
hoor ik muziek en lach
dan moet ik er niet aan denken
dat Maria daar binnen lag.

Gelukkig kreeg ze een rustiger plek
om de Redder van ons te baren.
Hoe zouden die beste herders
dit allemaal hebben ervaren?

Zij kenden nog niet het verhaal,
misschien de geboortepijn.
Als engelen nu zouden komen
hoe zou dat voor óns zijn?

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Het is kerstmis overal

’t Is kerstmis overal.
Iedereen wil vrede bovenal.
Wij dromen onze dromen,
Bij mooi versierde bomen.

‘k Heb het mooiste kerstpakje gevonden.
Er is een rode strik rond gebonden.
Mijn droom wordt waargemaakt.
Mijn geschenk is buitengewoon volmaakt!

De Hemelse Vader zag een groot verdriet,
daarom dat Hij zijn prachtig paleis verliet.
Hij daalde van boven neer.
Zo werd Hij een klein Kindeke teer.

Geboren in een stal kwam Hij arm op d’ aard,
daardoor werd ik rijk en heel veel waard.
Nu is ’t nooit meer donker in mijn hart,
want Hij geeft veel licht en troost voor mijn smart.

Uit dank wil ik U nu verhogen en eren mijn Heer,
want bij mij vindt U plaats in mijn ziel steeds weer.
Van blijdschap zongen de engelen een lied in koor,
maar een nieuw gedicht draag ik mijn Heiland voor.

Maria droeg het Kerstkind onder haar hart,
U zette haar, maar ook ieder die Jezus gelooft, apart.
U brengt nu verlossing en maakt alles weer goed,
voor wie tot Hem komt en zich wast in Zijn bloed.

Koningen schonken U een kostbare gift, doch mijn naam staat voor eeuwig in Uw Hand gegrift! Nu geef ik mijn lichaam aan Hem tot woning,
Want spoedig verwacht ik Hem terug als mijn Koning.

— Maria Segers

Jozef zat stil te staren,
hij kon het niet verklaren.
Hoe kon het dat zijn lieve vrouw
zwanger was, ze was hem toch trouw?

In het lot schikken moest hij zich,
het kleine, onschuldige wicht
dat in haar schoot verborgen was,
Zou geboren worden alras.

Dan samen nog de reis ondernemen,
en zij was al zover henen,
ze liep toch reeds op alle dag
en zitten op een ezel! 't is wat men vermag.

Vele vragen die hem bezig hielden,
soms wist hij niet wat hem bezielde.
Weglopen van dat alles ging niet meer,
zijn gedachten gingen ?

Maria, vermoeid zag ze hem aan,
"Jozef we moeten verdergaan".
Bij de herbergen moet je kwartier gaan vragen,
het kind wordt te zwaar om nog te dragen.

Jozef, opschrikkend uit zijn gedachten,
moest een plaats vinden om te overnachten.
Het kindje kondigde zich al aan,
Maria die koest nu rusten gaan.

Ongerust en vol met zorgen,
keek hij op naar de dag van morgen.
Toen hij Maris in haar gezichtje keek,
zag zij van vermiedheid bleek.

Nergens kon hij onderdak vinden,
niet eens een plek om het ezeltje aan te binden, zodat ze even rusten konden,
het liep al tegen de morgenstonde.
Een man, vervult met mededogen,
keek Mariain haar ogen,
en wees Jozef de weg naar een stal.
"Opdat zij wat rusten zal."

Waren zij daar aangekomen,
engelenzang werd er vernomen.
Herders in de velden knielden neer,
en vonden het kindje teer,
slapend bij zijn moeder,
en Jozef was hun hoeder.
Toen hij hen daar beiden zo zag,
verscheen er op zijn gezicht een lach.

Het vertrouwen tussen Jozef en de Heer,
was er op dit moment alweer.
Zijn vrouw en zijn kindje zoet,
nu was ook voor Jozef alles goed.

Het was een bijzondere maaltijd,
Jezus was uitgenodigd bij Simon
Die Hem een maaltijd had bereid
Of nu het volgende, voor of na,
het eten begon?
Weet ik niet met zekerheid?

Maar een vrouw, die een zondares was
Vond Jezus, daar bij Simon
Dragende een zalf, in een fles van albas
Waar haar Heilands, voetwassing begon?

Met vele tranen van haar ogen
Werden Jezus voeten nat,
Met haar haren mocht zij ze drogen
O!, wat groot was haar Liefde die zij bezat..

Geen enkel woord heeft zij gesproken
Maar met kussen, en geween
Haar zondaarsleven was verbroken
Haar Liefde dreef haar, tot Jezus heen?

Zij mocht ook zalven, Jezus voeten
Uit dankbaarheid, heeft ze dit gedaan
Dat Hij, voor haar zonden wou boeten
Toen?? zag Jezus haar aan?

En sprak?, vrouw ga in vrede heen
Weet dat u, door uw geloof behouden zijt
Uw geloof dreef u tot Mij, uw geloof alleen
Zij mag Hem nu loven, nu en in eeuwigheid?

De tijd van kerst is weer aangebroken,
door menigeen het feestmaal alweer besproken.
Ja in de meeste families houdt men van deze sfeer,
een boom, het stalletje het is er allemaal weer.
Vroeger vond je het best wel fijn,
om in die donkere dagen voor kerst te zijn.
Die donkere dagen zijn nu volledig verlicht,
en de nadruk meer op "bange" dagen gericht.
Wat hangt er boven ons behalve een stralende ster,
is het de oorlog, aanslagen of is dat nog te ver?
Vele mensen zullen nu bij zich denken,
kan dan niemand op deze wereld, vrede schenken.
Want wie heeft er het recht om mensen te doden,
en wie is er voor geweld, dat moet worden verboden.
Is het juist, dat iedereen voor zichzelf moet zorgen,
wat blijft er dan nog over voor de wereld van morgen?
Laten we vooral in deze dagen, samen bouwen,
en elkaar een beetje meer vertrouwen.
Vooral voor de wereldleiders met heel veel macht,
is dit een motief wat het grote geweld verzacht.
Daarom laat met kerst overal de wapens stil,
dit is toch nu een grote wens wat eenieder wil.
Want juist met kerstmis zijn onze gedachten gelijk,
moet er dan nog zoveel verschil zijn tussen arm en rijk.
Geef de daklozen en de vluchtelingen een kans,
dan krijgen de lichtjes met kerst een extra glans.
Zo kunnen wij in donkere dagen het licht weer vinden,
dat ons naar het kerstfeest brengt zonder te verblinden.
Een gelukkige kerst voor al wat leeft op deze aarde,
en laat overal de mensen in hun eigen waarde.