Kerstgedicht: ‘Duizenden sneeuwvlokjes’
Duizenden sneeuwvlokjes
Zachtjes
dwarrelen duizenden vlokjes
op aarde neer.
Zich niet bewust
van ellende en armoede
maar vastbesloten
vastbesloten om vrede te brengen
gezelschap aan wie het behoed
om 's avonds de kille nachten op te fleuren
kerstnachten
zoals het moet
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Duizend sterren dag en nacht
Er houden engeltjes de wacht
Er klinkt muziek in elke straat
Heel veel wit en rood en groen
De hele wereld eet kalkoen
Terwijl men over vrede praat
Dan is het Kerstmis, dan is het feest
Er is al lang geen witte kerst meer geweest
Er hangen slingers in de boom
Een witte kerst is waar ik van droom
Dit is een gedichtje
over een levend lichtje
over een dansende vlam
die je brandt voor de ander
of de ander voor jou
omdat het er steeds niet van kwam
hardop te zeggen wat je voelt
om uit te leggen wat je bedoelt
met die arm om een schouder
of een ander gebaar van genegenheid
omdat je er de tijd niet voor nam
Want stel je voor:
mensen verdienen elkaar
niet alleen met Kerst
maar het hele jaar door
hoor!
Straks als de klokken weer gaan luiden
midden in de winternacht
weet ik dat het zal beduiden:
"een wonder is volbracht!"
Ik heb een blij berichtje
voor als het donker wordt
hier is een helder lichtje
al brandt het nog zo kort