Christelijk kerstgedicht: ‘Licht het al?’

Het wordt Kerst, misschien wel een witte
want heel stil, zonder gerucht
dalen kleine witte vlokjes
uit een donkergrijze lucht

Een Kerst vol liefde
en vrolijkheid
is reden tot blijdschap
en dankbaarheid

Stil kijk ik de wereld in, stil sta ik voor 't raam
In gedachten fluister ik zacht, met eerbied Jezus naam
Niet wetend wat ik denken moet, niet wetend wat ik wil
Kerstmis, vrede, engelen, ik ben een beetje stil
Waar is ons kind gebleven? Waarom vieren wij feest?
Waarom al die vragen? Waarom zo bedeesd?

De wereld heeft veel pijn gevoeld, terreur en veel geweld
Een kind wordt weer geboren, de dagen zijn geteld
In ons hart woont liefde, en warmte voor de mens
Want dat wou hij ons geven, dat was zijn grootste wens
Goud, mirre en wierook, een kaars, misschien wat wijn
Laat het onder de mensen, altijd vrede zijn

— Antje Blomme de Jong-Sluis

Voor heel bijzondere mensen
deze kaart met fijne wensen
Een goede gezondheid
en bergen van geluk
Voorzien van veel gezelligheid
een heel jaar aan een stuk

Mijn kerstgroep

ik had een vredige
kerstnacht verwacht
dacht mijn schaapjes
op het droge maar
het zwarte dat ontbrak

we zijn gaan zoeken
op de velden waar
herders hun kudde telden
klopten aan bij stallen
het bleef spoorloos voor allen

heb mijn kerstgroep
toen eens goed bekeken
maria jozef en de beesten
ook daar geen taal of teken
van mijn vermiste schat

tot het kind
begon te huilen
dat in een kribbe lag
zij wees mij met heldere ogen
waar het zwarte schaap te vinden was

— Wil Melker