Kerstgedicht: ‘Kerstnacht’

Kerstavond, wit en pril
buiten en vredig en stil
dan ineens beieren klokken door de nacht
een ster begint te stralen
met een wonderbare kracht
opdat de Kerstgedachte op aarde zal neerdalen

Kerst is het mooiste in m'n leven.
Kerst is wat ik je wil geven.
Kerst is voor groot en klein.
Ze willen allemaal een vriendje zijn.
Kerst is voor jou,
Omdat ik zoveel van je hou.

Moe en versleten,
vertrapt en vergeten.

Zonder dat hij ook maar iets verwacht,
is Kerstmis opnieuw voor hem zo donker als de nacht.

Vroeger was Kerstmis een feest,
hoeveel jaar geleden was dat dan geweest ?

De tijd heeft niet stil gestaan,
zijn nare werkelijkheid is gewoon verder gegaan.

Voor hem heeft Kerstmis zijn waarde verloren,
niet dat het zijn leven zou verstoren,

zijn leven is al langzaam uitgeroeid, bijna totaal vergaan,
zelfs al zal Kerstmis deze keer nog wel voor hem bestaan.

De zwartste dagen van zijn leven,
zo zou hij Kerstmis hebben beschreven.

Maar Kerstmis hoeft niet meer.
Het was zijn laatste keer.

Wat is het toch moeilijk om iets naar ieders wens te kopen,
Dat ze het leuk vinden moeten we dan maar hopen

Gelukkig ben jij je hiervan bewust,
En stelde je me met dit simpele verzoek gerust

Je kunt hiermee zelf uitkiezen wat je wil,
Maar koop eerst een fatsoenlijke bril

Misschien heb ik nu teveel verklapt,
Of heb je het papier er stiekem al afgekrabd

Wacht niet langer en ga nu maar snel kijken,
Om vervolgens met dit cadeau je kennis flink te verrijken