Adoptiegedicht: ‘In haar eerste levensjaren’
In haar eerste levensjaren
blootgesteld aan veel gevaren
weggenomen uit haar land
met pijn voor altijd ingebrand
Een mensje nog zo kwetsbaar en klein
dat steeds maar vraagt waar haar ouders zijn
is aan ons toevertrouwd
en heeft een hartje van goud
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer adoptie gedichten
Zij... ver weg
zonder kans
een foto
een naam
Wij... hier
in alle welvaart
wachtend
verlangend
Samen... thuis
een gelukkig gezin
eindelijk:
je bent er!
Een groot geschenk
toch nog zo klein
geen bezit
maar voor jou willen we er zijn
In Taiwan geboren
je eerste dagen in een kindertehuis
mag je nu bij ons gaan horen
geven wij jou hier een thuis
Donkere haartjes op je kruin
Je huidskleur een beetje bruin
Twee culturen, een beetje van allebei
Een wereldkindje, dat ben jij!
In mijn hart
ben jij ontstaan
doorheen
mijn dromen gevormd
in mijn handen overgedragen...
Welkom kind!
— ingezonden door Lies Maes