Geboortegedichtje: ‘Op 10 mei 2009 is na veel ongeduld’

Eerst waren we blij, maar ook wel bang
voor wat er nog zou kunnen gebeuren
Toen zagen we de zonsondergang
die de wolken roze deed kleuren
Het was of iemand ons wilde vertellen:
het komt nu goed, dus toe, geniet!
Het leek om ons gerust te stellen:
er ligt nog zoveel moois in het verschiet!
In gedachten zagen we ons engeltje zweven
met een verfpot en een kwast
Zij heeft ons die roze wolken gegeven
't was een teken van Robyn, dat staat vast!

Dit libben,
sa pril.
Dit berntsje,
sa wolkom.
Hiel unyk,
hiel bysûnder.
Us lyts leaf famke/jonkje,
God wat in wûnder.

Een wolk van een baby
Met ogen als sterretjes
een neusje zo klein
't Zusje van Fianne
waar we o zo blij mee zijn

Geboren worden
is een woordeloos geheim
Liefde toont hier
haar diepste zijn