Geboortegedicht: ‘Negen maanden een vrucht in mijn buik’
Negen maanden
een vrucht in mijn buik
'k wil jou
het oneindige geven
als ik je eind'lijk
zie
voel
ruik
besef ik
een bloem in mijn armen
voor de rest van mijn leven
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
Ergens oneindig ver
zweeft een dierbaar engeltje
en gooit glimlachend een zoen
naar deze kleine kapoen
Om ferwûndere nei te sjen
ús út leafde berne bern
kommen as elkenien
unyk as gjin oar
Mogen wij ons even voorstellen
want zoals je kunt tellen
zijn wij met z'n twee
en hebben daar schik mee
Ze zeggen wel dat lichtjes
in nieuwgeboren babyoogjes
hele kleine engeltjes zijn
stralend kleine regenboogjes
Ze zeggen wel dat engeltjes
soms al na een poosje
zo snel groeien dat 't vonkt
als duveltjes uit een doosje