Geboortegedicht: ‘De wereld is de nacht en wij drietjes’
De wereld is de nacht en wij drietjes
je adem zo zoet en zo warm
Tevreden slapend lig je genesteld
in het bouwvallige holletje van een arm
Wij zijn begonnen aan een band voor eeuwig
een beetje vreemd en onhandig nog soms
Wat eens belangrijk leek werd plots onbenullig
vervaagd en tenietgedaan door jouw komst
Er rest ons immer nog één vraag
die onbeantwoord blijft totdat het misschien
went:
Hoe komt het dat van al die duizenden
prachtige baby's
jij de állermooiste bent!
Meer geboorte gedichten
Ergens onaantastbaar ver
Ergens onaantastbaar ver
schittert dierbaar
een kleine ster
en is stil getuige
van ons geluk
Mama en papa hebben lang
Mama en papa hebben lang op ons moeten
wachten
Maar ze kregen dan ook twee keer zoveel dan
ze dachten
In mama's buik was het gezellig en fijn
Zo met ons tweetjes te zijn
Nu is de tijd gekomen
Iedereen te verwelkomen
Onze beentjes te strekken
En mama en papa in de vroege uurtjes te
wekken
Mogen wij ons even voorstellen
Mogen wij ons even voorstellen
want zoals je kunt tellen
zijn wij met z'n twee
en hebben daar schik mee
Onzichtbaar was eerst jouw lijfje
Onzichtbaar
was eerst jouw lijfje
nu niet meer
je bent een prachtig kind
Onzichtbaar
is nog wel jouw toekomst
die in verwondering begint
— Marit van Dijk-Boelhouwer