Fries geboortegedichtje: ‘Sa lyts’

Út leafde berne
tankje wy God
datsto leave...
tenei by ús hearre meist

Myn mem har liif is wer slonken
En no sitte hja mei my foar de skonken
Dus meitsje jimme mar klear
Want fan my hearre jimme noch folle mear

No kinne wy it allegear mar leare
de fleskes en de pempers en it bad,
in waarme krúk, de lekkentsjes opteare
fruithapkes, boerkes litte, dat is dat!
Aanst sille wy dy tûzen ferskes leare,
wy krûpe rolleboljend oer de flier.
Do silst al gau dyn earste wurdsjes sizze,
eart lekker koese, 't is noch net sa fier.

Út 'e skulp
fan 't wetterwidske
makkest dy frij
en ús ryk:
pearelpoppe.