Fries geboortegedicht: ‘Dyn mem hat reade wangen’

Wat in wûnder
in hertsje dat kloppet
in berntsje dat libbet
in kostber geskink
dat allinnich God ús
op Syn tiid jûn hat

Myn mem har liif is wer slonken
En no sitte hja mei my foar de skonken
Dus meitsje jimme mar klear
Want fan my hearre jimme noch folle mear

Jou oan har/him Jo segen, Hear,
en lit har/him libje ta Jo ear,
ús bern, as fûgels wif en faai,
wol om har/him tinke eltse dei.

Ien/twa/trije ha wy no op 'e noed
bewarje har/him foar ûnk en tsjoed,
dat alles, Heare jou gehoar,
liedt ta Jo, yn geanber spoar.

In nije leat oan de stamme,
int oan d' âlde staach
wolkom bern, hear dyn namme,
skik teplak yn eigen laach.

Dyn libbenswei begjint,
hoe lang en wêr hinne?
Nimmen wit hoe 't dyn reis ferrint.
Hâld hoek, bist net allinne.

In nij libben, in nije wrâld
wy hawwe in lytse poppe!