Fries geboortegedichtje: ‘Do waardst op 'e wrâld brocht’

In wûnder bliuwt it sûnder mear
In lyts sûn jonkje, ek dizze kear
Hy sil heit en mem de hannen bine
Dy kinne har dêr wol yn fine
Mar it moaiste is foar my
Ik haw der in boarterskammeraat by

Tige lyts en dochs hiel grut
sa jong en dochs folslein
It bliuwt in ivich wûnder
'n wûnder sûnder ein...

Warleas en tear
kaamst foar 't ljocht
út dyn weagjende
skûlplak wei
Wy binn' sa wiis mei dy

Dit nije libben, in grut wûnder
In ferlangen, foar ús sa bysûnder
Heare, Skepper fan it libbensljocht
Tank dat Jo ús opnij ryk hawwe betocht