Fries geboortegedichtje: ‘De ien hie in famke tocht’
De ien hie in famke tocht
in oar sei der wurd in jonkje brocht
gjin ien kin it fan te foaren witte
mar ik bin in jonge en sil Jelle hjitte
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer fries gedichten
Net foar te stellen
sa bysûnder
nea fanselssprekkend
foar ús in wûnder
Do makkest de wrâld sa ljocht,
sjochst wol hoe't de sinne laket?
Hark, yn 'e fierte spilet de fanfare,
minsken dûnsje op 'e dyk en roppe:
Hoera - hoera foar de lytse poppe!
Jou oan har/him Jo segen, Hear,
en lit har/him libje ta Jo ear,
ús bern, as fûgels wif en faai,
wol om har/him tinke eltse dei.
Ien/twa/trije ha wy no op 'e noed
bewarje har/him foar ûnk en tsjoed,
dat alles, Heare jou gehoar,
liedt ta Jo, yn geanber spoar.
In nije leat oan de stamme,
int oan d' âlde staach
wolkom bern, hear dyn namme,
skik teplak yn eigen laach.
Dyn libbenswei begjint,
hoe lang en wêr hinne?
Nimmen wit hoe 't dyn reis ferrint.
Hâld hoek, bist net allinne.
In pear eachjes sjogge dy oan
In pear hantsjes gripe nei dyn hân
In leaf lyts famke/jonkje kosberder as goud
In twadde berntsje oan ús tabetroud