Fries geboortegedicht: ‘Dyn libben dat ús fan 't’
Dyn libben dat ús fan 't begjin ôf sa boeide
It lok dat stadich groeide
Wy wolle dy al safolle sizze
No 't wy dyn hantsjes yn ús hannen lizze
Do bist yn leafde oan ús tabetroud
Hy is it dy 't dy ús yn hannen jout
Meer fries gedichten
Út leafde berne
Út leafde berne
tankje wy God
datsto leave...
tenei by ús hearre meist
Bern, libje!
Bern, libje!
Mar sjoch troch alles hinne
dat teken fan trou: ik lit dy nea allinne
Dyn takomst is no krekt begûn
ek al hast al in stikje ferline.
Nij libben
Nij libben
noch finzen
yn lytse lûden
mar fannijs
belibje wy
it wûnder.
Jou oan
Jou oan har/him Jo segen, Hear,
en lit har/him libje ta Jo ear,
ús bern, as fûgels wif en faai,
wol om har/him tinke eltse dei.
Ien/twa/trije ha wy no op 'e noed
bewarje har/him foar ûnk en tsjoed,
dat alles, Heare jou gehoar,
liedt ta Jo, yn geanber spoar.
In nije leat oan de stamme,
int oan d' âlde staach
wolkom bern, hear dyn namme,
skik teplak yn eigen laach.
Dyn libbenswei begjint,
hoe lang en wêr hinne?
Nimmen wit hoe 't dyn reis ferrint.
Hâld hoek, bist net allinne.