Fries geboortegedichtje: ‘Dêr wie it dan safier’
Dêr wie it dan safier
in lyts minskje oer de flier
lytse hantsjes, lytse earkes
in lyts kopke mei in mininoas
Wy binne yn 'e wolken
dat kin dochs net oars
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer fries gedichten
Dyn libben dat ús fan 't begjin ôf sa boeide
It lok dat stadich groeide
Wy wolle dy al safolle sizze
No 't wy dyn hantsjes yn ús hannen lizze
Do bist yn leafde oan ús tabetroud
Hy is it dy 't dy ús yn hannen jout
Wat in stik bûter yn 'e brij
wy hawwe der in jonkje/famke by!
Diel mei ús dit grutte lok
kom gau om in poppeslok.
Sa no en dan
fljocht der in ingeltsje
nei de ierde.
De wolken binne rôze
it gers is blau,
oeral sweve ballonnen, oeral.
De hiele wide wrâld
leit iepen...
Ús [--broerke/suske] duorre it te lang
Wêr wie har nije boarter dan?
No bist dan dochs kommen
En sûn en wol út mem har búk wei klommen