Adoptiegedicht: ‘Het kind dat Gij mij geven gaat’
Het kind dat Gij mij geven gaat
en dat nu haast te komen staat
is door U bewaard o Heer
'k heb nu maar een verlangen meer
dat kleine lijfje in mijn arm
die kleine lipjes, zacht en warm
die grote vreugde, nooit uitgezegd
als 't in mijn armen wordt gelegd
Nu wacht ik alles af
U, die mij zelf het leven gaf
kunt ook wel maken dat dit kind
straks bij ons haar plekje vindt
Maar, grote Vader, sta mij bij
blijf in ons wachten op ons kindje aan onze zij
ik noem als ik Uw hulp gedenk
mijn kind straks dankbaar: een Godsgeschenk
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer adoptie gedichten
Nu je er eindelijk bent zijn wij heel gelukkig
je hoofdje, je handjes, voetjes klein
je ziet nog weinig, verstaat geen woorden
maar voelt misschien dat wij er zijn
om je te dragen op onze armen
om je jouw weg te laten gaan
je haard te zijn om aan te warmen
om, als je het wilt, naast je te staan
Een gebed verhoord, het antwoord ben jij
alle dank aan God, jouw schepper is Hij
In China kwam jij tot leven
wij willen jou hier liefde geven
U heeft haar aan ons toevertrouwd
't kan alleen tot eer van U gaan leven
als U haar in Uw handen houdt
Thuis, dat is waar iemand van je houdt
daar is het veilig en vertrouwd
dat is thuis
Thuis, is schuilen in de armen van
de Heer die jou verwarmen kan
dat is thuis
Thuis is meer dan een huis
Hopen en wachten
jaren van trachten
eindelijk gekomen
kind onzer dromen
uit ons lichaam niet ontstaan
voortaan de kern van ons bestaan
in ons hart reeds lang thuis
nu ook welkom in ons huis