Adoptiegedicht: ‘Ogen die ons aankijken’

Een land ver weg, een mensje klein
Voor ons bestemd, geluk van boven
We kunnen bijna niet geloven
Dat we haar ouders mogen zijn

— Sonja van Arem

Een ver land
Een klein mens
Een huis vol liefde
Een grote wens

Je huidje is bruin
jouw haartjes krullens zwart
je oogjes donker
en ons hele hart
gaat naar je uit
naar jou
ons eigen kind

We hebben je gehaald
uit verre, warme streken
vol spanning en verlangen
zo naar je uitgekeken
en nu ben jij ons kind!

We zijn zo rijk met jou
je gaat ons al herkennen
ik kan je niet vertellen
hoeveel ik van je hou

— Hans de Bondt: Je bent een wonder