Adoptiegedichtje: ‘Blij dat wij hem hebben meegebracht’

Er zullen handen zijn die je dragen
en armen waar je veilig bent
en mensen die je zonder vragen
zeggen dat je welkom bent

Geen vlees van mijn vlees
geen botten van mijn botten
noch bloed van mijn bloed
maar wonderbaarlijk toch van ons

Er waren geen woorden
toen we eindelijk van je hoorden
Er waren geen woorden
toen we je eindelijk konden zien
wij waren stil en eerbiedig misschien
Er waren geen woorden
toen wij je hebben aangeraakt
Jij hebt zonder woorden
voor ons een wonder waargemaakt

Geen groter wonder dan een kind
waar ook ter wereld geboren
Wij danken U dat dit kind
voortaan bij ons mag horen

— Fokje ter Veen