Adoptiegedicht: ‘Een grote Boeing zeven-vier-zeven’
Een grote Boeing zeven-vier-zeven
bracht jou vandaag in ons leven
Grote bruine ogen, meisje teer en fijn
vanaf nu zullen we voor altijd samen zijn
Kom maar kleine meid, geef ons je hand
vandaag ben je in ons hart geland
— Ineke Gielissen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer adoptie gedichten
Zij... ver weg
zonder kans
een foto
een naam
Wij... hier
in alle welvaart
wachtend
verlangend
Samen... thuis
een gelukkig gezin
eindelijk:
je bent er!
't Waren vele dagen en nachten
dat jij was in het kindertehuis
aan land en zee en lucht
het kan alleen maar liefde zijn
die alles overbrugt
Het maakt niets uit, wij droegen je in ons hart
wel heel wat langer dan die veertig weken
jarenlang verwachtten wij je al
en hebben naar jouw komst uitgekeken
Het maakt niets uit, je was meteen ons kind
op dat moment ben je in ons geboren
je huidje bruin, je oogjes bijna zwart
als ouders willen wij altijd bij je horen
Het maakt niets uit, je lieve kleine hand
ligt in de onze, veilig, warm en vast
je mag daar zijn totdat je groter bent
dan laat onze hand je los, maar niet ons hart
Het maakt niets uit, wij scheuren je niet los
jouw land zal altijd bij ons leven horen
en steeds weer denken wij aan
de moeder daar, uit wie je bent geboren
Door de wolken en over de zee
kwam ik met het vliegtuig mee
Papa en mama hebben veel schik
want hun zoontje, dat ben ik
Gun ons even de tijd
want ik ben mijn ritme kwijt