Adoptiegedicht: ‘Een grote Boeing zeven-vier-zeven’

Na lang wachten en veel geduld
wordt onze grootste wens vervuld
al ben je niet uit ons geboren
toch zul jij nu bij ons horen
een dochter, nu nog zo klein
wij zijn dolgelukkig
jouw papa en mama te mogen zijn

Twee kleine kindertjes
zo ongewoon gewoon
Twee hartenbindertjes
een dochter en een zoon
Beide kwamen van verre
geen één was er zó
Twee liefste kindertjes
voor ons het mooiste cadeau

Geen vlees van mijn vlees
geen botten van mijn botten
noch bloed van mijn bloed
maar wonderbaarlijk toch van ons

In het vroege ochtendgloren
zag jij voor het eerst een straaltje zon
22 maart 2009 ben je geboren
niet wetende aan wat voor een lange reis je
begon
4 juli 2009 zijn we met jou op Schiphol geland
welkom, lief klein mensje uit
Colombia, dat verre land