Adoptiegedichtje: ‘Geen groter wonder dan een kind’

Kind
ons kind
geboren in een gebroken wereld
God riep je bij je naam
wonderlijk
we mogen samen verder gaan

Een kostbaar moment
een stukje geboorte
elkaar onbekend
maar heel snel gewend
want is niet het houden
van dit kleine mens
een deel van je leven
een lang verwachte wens
verwarm met je liefde
dat hartje van haar
ze heeft jullie nodig
en jullie elkaar

— Marit van Dijk-Boelhouwer

Met donkere ogen kijk je ons aan
Het lijkt alsof je het ziet
Nog in een reflex strek je je handjes uit
Het lijkt alsof je het voelt

Je hoeft niet meer alleen te gaan
Je hoort bij ons van nu af aan
Ons hart stroomt over van geluk

Donkere haartjes op je kruin
Je huidskleur een beetje bruin
Twee culturen, een beetje van allebei
Een wereldkindje, dat ben jij!