Adoptiegedicht: ‘Van ver ben jij gekomen’

Welkom kleine mens
met jouw handje in de mijne
droom ik je een wereld
van vrede
waarin de bloem van geluk
kan ontluiken
Oh ja, je bent welkom!

Woorden kunnen niet zeggen wat wij bedoelen
de liefde voor jou kun je alleen voelen
Na jaren met z'n tweeën te zijn geweest
kom jij nu in ons leven, wat een feest!

Zwart haar en
bruine ogen, van die warme
klein ben je nog en zo licht als een pluis
Zo sluiten wij jou in onze armen
en zeggen: "Welkom kleine meid, welkom
Thuis!"

God begint met lief te hebben
legt Zijn zegen op dit kind
dat zal leven in een wereld
waar het zoveel vragen vindt
Als geluk en vrede breken
in de dagelijkse sleur
als de weg schijnt dood te lopen
is er steeds een open deur
Als het kind gaat vragen stellen
naar de zin, de achtergrond
geeft U dan zelf dan antwoord Here
aan dit kind van Uw verbond
Laat het U toch mogen zoeken
als het naar de toekomst vraagt
als 't verleden al de schaduw
van veel schuld en onmacht draagt
Dat het U toch lief mag hebben
dit, door U gezegend kind
dat mag leven in een wereld
waar het U als Vader vindt

Lang hebben wij moeten wachten
nu zijn we als jouw papa en mama uitverkoren
Een toekomst, een nieuw leven
dat willen wij jou geven
Je oogjes bruin, je haartjes zwart
jij bent geboren in ons hart