Adoptiegedichtje: ‘Geboren in een prachtig land’

Woorden kunnen niet zeggen wat wij bedoelen
de liefde voor jou kun je alleen voelen
Na jaren met z'n tweeën te zijn geweest
kom jij nu in ons leven, wat een feest!

Zwart haar en
bruine ogen, van die warme
klein ben je nog en zo licht als een pluis
Zo sluiten wij jou in onze armen
en zeggen: "Welkom kleine meid, welkom
Thuis!"

Donkere haartjes op je kruin
Je huidskleur een beetje bruin
Twee culturen, een beetje van allebei
Een wereldkindje, dat ben jij!

Lief kind
ik heb je niet zelf
gedragen in mijn schoot
wél in mijn hart en denken
en vóór dat jij het aan kon raken
wist ik dat liefde
van jou een mens zou maken!

— Ina Sipkes de Smit