Adoptiegedicht: ‘Je bent niet uit mijn buik gekomen’
Je bent niet uit mijn buik gekomen
Jij kwam uit een heel ver land
Maar desondanks, mijn kind
Is er een moederband
Je bent een stukje van mezelf
Precies zoals m'n "eigen"
En dat snappen alleen maar zij
Die zelf een adoptiekindje krijgen
— Mevr. M. Riksten- Brouwer, ingezonden door Mirjam de Boer
Meer adoptie gedichten
Een groot geschenk
Een groot geschenk
toch nog zo klein
geen bezit
maar voor jou willen we er zijn
In Taiwan geboren
je eerste dagen in een kindertehuis
mag je nu bij ons gaan horen
geven wij jou hier een thuis
Twee kleine kindertjes
Twee kleine kindertjes
zo ongewoon gewoon
Twee hartenbindertjes
een dochter en een zoon
Beide kwamen van verre
geen één was er zó
Twee liefste kindertjes
voor ons het mooiste cadeau
Je bent niet uit ons geboren
Je bent niet uit ons geboren
maar wel door ons omsloten
Vergeet nooit, van het eind tot het begin
je groeide niet onder ons hart
maar er middenin
Kinderen van de Vader
Kinderen van de Vader
reikt elkaar de hand
Waar wij mogen wonen
in wat voor streek of land
Hoe wij mogen spreken
in wat voor tong of taal
Kinderen van de Vader
zijn we allemaal