Adoptiegedicht: ‘Je bent niet uit mijn buik gekomen’

Het is geen vleselijke band
je komt vanuit een heel ver land
Je huidje bruin, je haren zwart
meteen sloten we je in ons hart
Je was zo klein, een week of wat
had amper liefde nog gehad
Je moeder kon niet voor je zorgen
bij niemand was je echt geborgen
Nu ben je hier, onze kleine schat
hebben we ooit een kind zo lief gehad

One last road to travel
One last way to go
One more day to forever
Just to let you know
The wait is finally over
The journey now is through
And now this comes to let you know
Dreams really do come true

Kind, leg je handjes maar in die van ons
Wees niet bang, maar vol vertrouwen
Wat er ook komen gaat in je leven
Op papa en mama kun je bouwen

— Sonja van Arem

Een meisje uit Sri Lanka
geboren in Ratnapura
dit meisje, dat onze harten raakt
dit meisje, dat ons gelukkig maakt
dit meisje uit onze dromen
is eindelijk bij ons gekomen