Adoptiegedicht: ‘Je bent niet uit mijn buik gekomen’
Je bent niet uit mijn buik gekomen
Jij kwam uit een heel ver land
Maar desondanks, mijn kind
Is er een moederband
Je bent een stukje van mezelf
Precies zoals m'n "eigen"
En dat snappen alleen maar zij
Die zelf een adoptiekindje krijgen
— Mevr. M. Riksten- Brouwer; ingezonden door Mirjam de Boer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer adoptie gedichten
Het is geen biologische band
je komt vanuit een heel ver land
Je ogen donker, je haren zwart
meteen sloten wij je in ons hart
Je moeder kon je niet verzorgen
bij niemand was je echt geborgen
Wij weten dat je in ons gezin past
geef ons je hand, wij houden je vast
Welkom kleine mens
met jouw handje in de mijne
droom ik je een wereld
van vrede
waarin de bloem van geluk
kan ontluiken
Oh ja, je bent welkom!
Wachten op jou
het duurde zo lang
we droegen je in ons hart
heel wat langer dan veertig weken
Jouw land zal altijd bij ons leven horen
voor altijd ons kind
ook al ben je niet uit ons geboren
Opgenomen en verbonden
met de Naam die vrede is
gaat jouw leven niet ten onder
en het wordt niet uitgewist
In de hoge hemel staat er
dat je kind van 't Licht mag zijn
— ingezonden door Astrid Muijs