Adoptiegedichtje: ‘Te ver van ons vandaan’

Kinderen van deze tijd
Die daar niet verder konden
Nog vol onzekerheid
Stil maar, je hebt je thuis gevonden

Vliegtuig, heel hoog in de lucht
Mag mijn zusje met jou mee?
Breng je haar dan in jouw buik
Gezond en wel weer naar benee?
Ik wil zo graag met haar spelen
Met haar lopen, hand in hand
Vliegtuig, laat je het mij weten
Zodra je veilig bent geland?

— Sonja van Arem

In haar eerste levensjaren
blootgesteld aan veel gevaren
weggenomen uit haar land
met pijn voor altijd ingebrand
Een mensje nog zo kwetsbaar en klein
dat steeds maar vraagt waar haar ouders zijn
is aan ons toevertrouwd
en heeft een hartje van goud

God begint met lief te hebben
legt Zijn zegen op dit kind
dat zal leven in een wereld
waar het zoveel vragen vindt
Als geluk en vrede breken
in de dagelijkse sleur
als de weg schijnt dood te lopen
is er steeds een open deur
Als het kind gaat vragen stellen
naar de zin, de achtergrond
geeft U dan zelf dan antwoord Here
aan dit kind van Uw verbond
Laat het U toch mogen zoeken
als het naar de toekomst vraagt
als 't verleden al de schaduw
van veel schuld en onmacht draagt
Dat het U toch lief mag hebben
dit, door U gezegend kind
dat mag leven in een wereld
waar het U als Vader vindt