Adoptie gedicht: ‘Ver weg’

Hopen en wachten
jaren van trachten
eindelijk gekomen
kind onzer dromen
uit ons lichaam niet ontstaan
voortaan de kern van ons bestaan
in ons hart reeds lang thuis
nu ook welkom in ons huis

In haar eerste levensjaren
blootgesteld aan veel gevaren
weggenomen uit haar land
met pijn voor altijd ingebrand
Een mensje nog zo kwetsbaar en klein
dat steeds maar vraagt waar haar ouders zijn
is aan ons toevertrouwd
en heeft een hartje van goud

Het maakt niets uit, wij droegen je in ons hart
wel heel wat langer dan die veertig weken
jarenlang verwachtten wij je al
en hebben naar jouw komst uitgekeken
Het maakt niets uit, je was meteen ons kind
op dat moment ben je in ons geboren
je huidje bruin, je oogjes bijna zwart
als ouders willen wij altijd bij je horen
Het maakt niets uit, je lieve kleine hand
ligt in de onze, veilig, warm en vast
je mag daar zijn totdat je groter bent
dan laat onze hand je los, maar niet ons hart
Het maakt niets uit, wij scheuren je niet los
jouw land zal altijd bij ons leven horen
en steeds weer denken wij aan
de moeder daar, uit wie je bent geboren

In blijde verwachting en toch niet
Er is dan ook niemand die iets ziet
Maar ook ik heb mijn angsten en dromen
Over het kindje dat bij ons zal komen
Ik kijk vol verwachting en spanning uit
Naar het moment dat ik ons kindje in mijn
armen sluit

— Corry; ingezonden door Mirjam de Boer