Overlijdensgedichten – pagina 3

Mijn moeder is een foto aan de wand
Zo kijkt ze mij al jaren ernstig aan
En vaak blijf ik daar even stil bij staan
En neem haar beeltenis voorzichtig in mijn
hand

Ik ken haar niet, heb haar ook nooit gekend
Zij heeft mij gedragen en uit haar ben ik
geboren
Maar voor ik het besefte heb ik haar weer
verloren
En dat is een gemis dat levenslang niet went

Mijn kinderen
wiegde zij niet in haar armen
En ik heb nooit geweten of ze voor mij liedjes
zong
En in mijn ogen blijft ze eeuwig jong
Had ik maar een herinnering waar ik me aan
warmen kon.....

— ingezonden door Mieke van Mierlo

Ik zal nooit meer MOEDER zeggen
zal haar nooit meer zien
De telefoon... ik, domme dwaas, denk:
"met MOEDER wel, misschien!"

Maar voorbij zijn al die jaren
dat zij er was, voor ons, voor mij
Ook de kinderen missen Oma
alles gaat te snel voorbij

Het valt niet mee om steeds te weten
dat zij er niet meer is
Nu pas merk ik, nooit geweten
hoe belangrijk MOEDER is

— ingezonden door Irene Knappers

Toen mijn moeder was gestorven
heb ik lang staan kijken naar haar lief gezicht
verstild en gladgestreken waren nu haar
trekken
haar ogen voor altijd zonder licht

Voorbij was haar verdriet
om het vergeten
voorbij haar heimwee
het niet meer weten

Zo rustig lag ze daar in haar laatste slaap
niet meer het kind van de laatste jaren
maar mijn moeder
nu zonder geest

De geest had haar lichaam verlaten
omhoog gestegen als een leeuwerik naar de zon
terug naar haar oorsprong, begin en einde
voorbij de regenboog, terug naar de bron

Kijkend naar haar verstild gelaat
voelde ik de pijn, en mijn verdriet
opnieuw de navelstreng verbroken
maar ik wist ook: zo is het goed

— ingezonden door Elske

Moeder is er niet meer
haar plaats in huis is leeg
Zij geeft ons niet meer de hand
de dood verstoorde de mooiste band

Beetje bij beetje moesten we je verlaten
we konden niet zo goed meer met je praten
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder en oma van vroeger was je niet
meer
Maar nu je voorgoed bent heengegaan
zeggen wij "Dank je" voor al wat je hebt
gedaan

Het doet zo'n pijn, de machteloosheid, het
verdriet
het bevatten en geloven kunnen wij nog steeds
niet
het waarom en waarom jij doet er niet meer
toe
we moeten nu ook al zonder jou, maar weten
niet hoe
Een moeder is het mooiste wat je hebt gekend
afzien en hard werken was je gewend
maar deze ongelijke strijd kon je niet aan
en voor ons ben je te snel naar vader gegaan
Rust maar zacht, je hebt je best gedaan
weet dat je nooit uit onze gedachten zult gaan

Heel langzaam gingen wij je verliezen
Slechts wij konden nog voor je kiezen
Je stille blik deed ons vaak zeer
Onze moeder was je al lang niet meer
En nu je echt bent heengegaan
Kunnen wij je alleen maar danken
Voor alles wat je voor ons hebt gedaan

Zover wij konden zijn we met jou meegegaan
tot het einde toe hebben wij je bijgestaan
Je was een schat voor ons allen
je te moeten missen zal ons zwaar vallen
Je blijft altijd bij ons, diep in ons hart
wij zijn blij zo iemand als moeder en oma
in ons midden te hebben gehad

Nooit was iets teveel
u bezat zoveel liefde
en wij kregen allemaal ons deel
Er valt nu een groot gat
op de plaats waar eens
onze dierbare moeder en oma zat
U blijft altijd in onze harten voortbestaan
ook al is het heel erg moeilijk
zonder u verder te gaan

Moeder zijn is alles geven
zorgen, lijden, liefde en leven
Moeder zijn is alles derven
alles.... en tevreden sterven

Zover als dat wij konden
zijn wij met je meegegaan
Moeder, je was zo lief voor ons allen
je te moeten missen zal ons zwaar vallen
Heel trots zijn wij
zo'n moeder te hebben gehad
Je blijft altijd bij ons
diep in ons hart

Omdat jouw moeder
méér was
dan zomaar een moeder

een moeder
als nooit tevoren

een moeder
onvergetelijk

een moeder
kwetsbaar en sterfelijk

noem huiverend
van ontroering
haar naam

haar onvergetelijke
naam

— ingezonden door Annette van Straten; vrij naar Hans Bouma "Kind van hun dromen"

Wat er verder ook nog gebeurd in mijn leven
Jij bent er niet meer bij
Maar je bent en blijft mijn moeder
Dus leef je voort in mij
Haar handen hebben voor ons gewerkt
Haar hart heeft voor ons geklopt
Haar ogen hebben ons tot het laatst gezocht
Zij heeft haar taak volbracht
Zij ruste in vrede

Het leven tussen hoop en vrees dat maakt je
bang
Je wilt immers nog wel heel lang
Je hebt je strijd met moed gestreden
Helaas toch het verlies geleden
Wij vergeten jou nooit meer
Onze moeder, vrouw en nog veel meer

Het is een wonderbaar iets, een moeder
Anderen mogen je liefhebben
Je moeder alleen begrijpt je
Ze werkt voor je
Vergeeft je alles
En heeft je onvoorwaardelijk lief
Het enige kwaad wat ze je ooit doet
Is te sterven en je te verlaten