Overlijdensgedicht: ‘Als je kind sterft’

Door te denken, te hopen en te geloven
kom je vaak groot verdriet te boven
misschien begint ons leven aan het end
en ben je er pas
als je er niet meer bent

May the roads rise to meet you
May the sun shine warm upon your face
May the rain fall soft upon your land
and until we meet again
may God hold you
in the palm of His hand

— ingezonden door Ingrid

Uit het diepste van mijn hart

Er werd mij iets moois gestolen
ik ben iets kostbaars kwijt
een kind
In mij gedragen
van niets tot iets
is nu tot stof herleid

Gekoesterd heb ik hem
ik heb hem zien opgroeien
volwassen zien worden
met vallen en opstaan
tot hij brutaal van de weg werd gemaaid
op die verdomde vrijdag
aan de arcadenlaan

Gehoopt heb ik nog
geroepen, gekrijst en gebeden
acht maanden lang
Op mijn vijftigste heb ik hem
naar zijn laatste rustplaats gereden

De leegte die hij achterlaat
is groter dan de zee
die ik kan vullen met mijn tranen
Er rest mij nog een steen
met zijn naam
een bloem om te begieten
een lange weg te gaan

— ter nagedachtenis aan Tom

Daar
waar de zon in de zee brandt
daar
dansen de engelen, hand in hand