Overlijdensgedicht: ‘Ons kindje kwam’
Ons kindje kwam...
Maar zweeg...
Het is zo stil geboren
Nooit zullen wij het horen
Er was een heel teer afscheid
Onze armen zijn zó leeg
— Ina Sipkes de Smit
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Plotseling ging je heen
Nu ben ik alleen
Onuitsprekelijk verdriet
Vergeten zal ik je niet
Bloemen vol dartelende vlinders
en wind die zachtjes ruist door de bomen
Ik zie mijn bloementuin en weet
de tijd van rust is nu eindelijk gekomen
Ik sta bij 't graf alleen
mijn ogen door de tranen heen
tasten langs de letters op de steen
Ik sta bij 't graf alleen
en pijnlijk woelt in mijn verdriet
o God, hem missen kan ik niet
Help mij in mijn verdriet
geef dankbaarheid voor wat ik ontving
een steen is slechts een kil doods ding
maar warm is mijn herinnering
aan wat ik van hem ontving
Ik sta bij 't graf alleen
mijn ogen door de tranen heen
tastend langs de letters op de steen
Ik sta bij 't graf alleen
Als je in je levensstrijd
warmte om je hebt verspreid
Als je iemand die daar treurt
hebt getroost en opgebeurd
Als je hielp waar je dat kon
aan wat licht en aan wat zon
Als je een goed voorbeeld geeft
heb je niet voor niets geleefd