Overlijdensgedicht: ‘Dapper heeft hij gevochten’

Dank je wel, geleende schouder
dat ik even leunen mocht
dat ik even klein mocht wezen
dat een hand de mijne zocht

Dank je wel, troost zonder woorden
voor het simpele stille zijn
voor het trachten mee te dragen
van dezelfde zielenpijn

Maar als het waar is dat door grote dromen
Het zwaarst verlangen over wordt gebracht
Tot op de verste ster, dan zal ik komen
Dan zal ik komen, iedere nacht

Elk mens heeft vleugels
die verborgen zijn
maar als je tijd komt
vouwen ze uit
Dan mag je naar de hemel
waar je op ons neer kunt kijken
Bij ons zul je altijd in
onze gedachten blijven

Zelfs nu jouw licht is gedoofd blijf je stralen
De herinnering zal de eeuwigheid halen
Eenieder die jou heeft gekend
Voelt het verlies, een gevoel wat niet went
In ons zul je voort blijven leven
Wij zijn een deel van het vele dat je hebt
gegeven

— Martin Kuiper