Overlijdensgedicht: ‘Pijn en verdriet’
Pijn en verdriet
ik had je zoveel willen geven
ik had zoveel om voor te leven
het mocht niet zo zijn
ik moest je laten gaan
waarom? is de vraag
ik wilde je zo graag
ik moet verder
maar hoe doe je dat
zoveel pijn en verdriet
achter blijvend met niets
het leven gaat door
is wat ik hoor
maar waarom voel ik dat niet zo
alles staat voor mij stil
dit is niet wat ik wil
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Pretty flower in my hair, ivory wings tipped
with gold
They tell me I'm an angel now, and that I'll not
grow old
I've passed through heaven's door and left you
all behind
But my memory will live on in every heart and
mind
The clouds are my playground now, the rainbow
is my slide
I've much more to discover, with angel Gabriel
as my guide
I can sit on the moon and see the seasons
change below
In the summer I'll send sunshine, in the winter
I'll send snow
Every breath of wind you feel is my kiss upon
your cheek
And when you're safe in bed at night, through
the window I will peak
When times get tough, I'll be there to hold your
hand
Even though I'm no longer with you, I'm forever
your Aron
— Patsy van Andel; ingezonden door Astrid van Velp
Ik verlaat iedereen die mij lief heeft
En ik ga naar iedereen die mij lief had
Mijn tranen zijn gedroogd
Mijn glimlach is terug
Ik luister weer naar anderen
Ben na maanden minder stug
Maar diep van binnen zit nog steeds die pijn
Dat kan ik niet veranderen, ook al wil ik vrolijk zijn
— ingezonden door Tamara
Duizend woorden zijn te weinig
om te zeggen hoe je was
Duizend woorden zijn te weinig
voor de omvang van de wanhoop
toen je lichaam niet genas
Duizend woorden zijn te weinig
voor de grootte van jouw moed
vanaf het begin tot aan je afscheidsgroet