Overlijdensgedicht: ‘Ik lig in mijn bed te huilen’
Ik lig in mijn bed te huilen
en prevel een gebed waarin geen antwoorden
schuilen
Een gebed van machteloosheid en smart
een gebed dat komt uit het diepst van mijn
hart
Een gebed vol met vragen
Vragen, die dag en nacht door mijn hoofd
jagen
maar waar ik nooit een antwoord op zal krijgen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik droomde eens en zie
Ik liep aan 't strand bij lage tij
Ik was daar niet alleen
want ook onze Lieve Heer liep aan mijn zij
Wij liepen samen 't leven door
en liepen in 't zand
Een spoor van stappen, twee aan twee
Onze Lieve Heer liep aan mijn hand
Ik stopte en keek achter mij
en zag mijn levensloop
De tijden van geluk en vreugd
van groot verdriet en hoop
Maar, als ik het spoor goed bekeek
zag ik langs heel de baan
daar waar 't juist 't moeilijkst was
maar één paar stappen staan
Ik zei toen: Lieve Heer, waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had
Juist toen ik zelf geen uitkomst zag
Op 't zwaarste deel van 't pad
Onze Lieve Heer keek mij toen vol liefde aan
en antwoordde op mijn vragen:
Mijn lieve kind, juist toen 't moeilijk was
toen heb ik jou gedragen
Eerst werd je ziek
toen was het sterven nog ver
steeds kwam het dichterbij
nu telt de hemel weer een ster
een hele mooie
dat ben jij
Vol van liefde was jouw leven
Van het leed kreeg jij je deel
Nu is het lijden dan verdreven
Maar we missen jou zoveel
— ingezonden door Gerarda Willems
Ik vind dat mijn mama lang genoeg alleen is
gebleven
Daarom heb ik mezelf een broertje gegeven
Ik zal nooit met hem kunnen spelen
Maar hij zal wel mijn mama's hartje helen
Chanice†
— Claudia Kemp