Overlijdensgedicht: ‘Ik lig in mijn bed te huilen’
Ik lig in mijn bed te huilen
en prevel een gebed waarin geen antwoorden
schuilen
Een gebed van machteloosheid en smart
een gebed dat komt uit het diepst van mijn
hart
Een gebed vol met vragen
Vragen, die dag en nacht door mijn hoofd
jagen
maar waar ik nooit een antwoord op zal krijgen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als het leven lijden geworden is
De kans op beter worden hier niet is
Dan zal ik naar een plek toegaan
Waar ziekte en pijn niet meer bestaan
Iedere grote liefde
eindigt met een groot verdriet
Je ging lief kind
als een wolkje op de wind
mee naar het onbekende
Wij bleven en keken sprakeloos
we hebben het niet begrepen
Het verdriet, lief kind
zal ooit wel slijten
maar we zullen altijd
naar jouw wolkje blijven kijken
"Je mag geen bloesem plukken"
Maar de wind kan niet lezen...