Overlijdensgedicht: ‘Verdriet is verdrietig’

Als het lichaam niet meer wil
en het leven wordt een lijden
kan men dankbaar zijn
dat God het komt bevrijden

Ik heb vannacht een ster uitgezocht
voor mijn opa die moest gaan
Een ster voor iemand zó bijzonder
dat hij eigenlijk alleen moest staan
Nu kijk ik naar de sterren
en huil ik naar de maan
Dan straalt daar weer die éne ster
dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan

Rozen als afscheid
rozen vol rouw
Rozen vol liefde
enkel voor jou
Zorgvuldig uitgekozen
als blijk van dank
voor jouw bestaan
waarin wij een eindje
mee mochten gaan

— ingezonden door Gerarda Willems

Er dansten
sterretjes
in je ogen

er was een glimlach
om je mond

ik merkte niets
van het duister
dat je overviel

van de pijn
waartegen je vocht
en nooit opgaf

en dan
een punt,
gedaan

de sterren
in je ogen
hebben je
naar de hemel
laten gaan