Overlijdensgedicht: ‘Als een spinrag geweven’
Als een spinrag geweven
broos, breekbaar en fijn
zo was je leven
Levend van uur tot uur
van dag tot dag
Door het diepe donker dwalend
als een schim in de nacht
Zoekend naar het licht
naar een nieuw begin
naar een nieuwe start
Dromend dat het donker zou wijken
voor rustgevende kracht
Daarna stilaan plaats zou maken
voor heerlijk zonlicht
Zodat ondanks de pijn
je gelukkig kon leven
Vandaag heb je het zonlicht gevonden
hoef je niet verder meer te zoeken
maar kun je nu rustig genieten
van een welverdiende rust
Rust nu maar, je strijd is gestreden
Wacht daar op mij
Want ooit zal ook ik
dat zonlicht mogen aanschouwen
en zien wij elkaar weer
— ingezonden door Olivia
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Hier staan we dan allemaal samen op jouw
eindstation
wachtend op de trein waarmee je terug zal
keren
maar we beseffen steeds meer en meer
dat dat nooit zal gebeuren
met pijn in ons hart
en duizenden mooie herinneringen
moeten we je laten gaan
maar weet dat je in ons hart
altijd blijft voortbestaan
Gevochten als een tijger
Sterk als een beer
Je kwam er bovenop
Telkens weer
Maar het werd een oneerlijke strijd
Je hebt er voor geknokt
We zijn trots op je meid
Ik heb je lief
Hier dicht bij mij
Ik heb je lief
Voor altijd in mijn hart
Ik voel je, ik ruik je, ik zie je
Bijna of ik je zie staan
Ik heb je lief
Voor mij ben je niet verdwenen
Maar heb je je eigen plaatsje
In mijn hart, in de sterren en de maan
Ik heb je lief
Het verlangen zo intens
Jou nog eenmaal te omarmen
Blijft voor altijd mijn diepste wens...
— ingezonden door Ellen van Kooij
Tijd is alles
tijd is niets
alles komt op z'n tijd
de tijd is nu gekomen