Overlijdensgedicht kind: ‘Er zit een rups al op een blaadje’

Voor Bradley

Als een rups in zijn cocon
was jij veilig in moeders schoot
't Was een nieuw leven dat begon
je groeide en groeide en werd groot

De rups verlaat
na lange tijd zijn cocon
en geeft zich als een vlinder aan de wereld
bloot
Voor jou eindigde het nog voor het eigenlijk
begon
de Vlinder in jou, die is dood

— Berry en Ingrid van Brink

Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten

— Silvana van Beek

Heel even mocht je bij ons zijn
ons mooie mannetje, zo lief en klein
Je was als een zonnetje en straalde gewoon
we waren zo blij met je, ons broertje, onze
zoon
Helaas, voor jou zou er geen toekomst zijn
bijna niets kunnen, maar wel heel veel pijn
We zullen voor altijd verbonden zijn met
stevige liefdeslijnen
en jij zult ons verdere leven in ons hart blijven
schijnen

Eerst waren we blij, maar ook wel bang
voor wat er nog zou kunnen gebeuren
Toen zagen we de zonsondergang
die de wolken roze deed kleuren
Het was of iemand ons wilde vertellen:
het komt nu goed, dus toe, geniet!
Het leek om ons gerust te stellen:
er ligt nog zoveel moois in het verschiet!
In gedachten zagen we ons engeltje zweven
met een verfpot en een kwast
Zij heeft ons die roze wolken gegeven
't was een teken van Robyn, dat staat vast!