Overlijdensgedichtje: ‘Voorbij is lief en leed’

Mijn liefde blijft aanwezig
zal niet worden uitgeblust
Maar er is geen hand meer in de mijne
geen mond meer die mij kust
Geen lach meer in de verte
geen streling door mijn haar
Niet meer samen zitten
en kijken naar elkaar
Onwerkelijk is nog het gemis
maar ik moet nu leven
met hoe eenzaam, eenzaam is

Onze wegen scheiden zich nu even
en al is 't veel te vlug
straks, aan het einde van onze bestemming
zien wij elkaar terug

Je kan niet praten
met iemand
die er niet meer is

Je kan niet luisteren
naar iemand
die er niet meer is

Je kan niet lachen
met iemand
die er niet meer is

Maar je kan nog wel houden
van iemand
die er niet meer is

Leven
Vreugde en verdriet
zo dicht bij elkaar
Een nieuw leven
een nieuwe start
Met ons drieën
een nieuwe toekomst tegemoet
In gedachten met ons vieren
........ zal altijd bij ons zijn