Overlijdensgedichtje: ‘Voorbij is lief en leed’

Iets liefs is weg
Komt nooit terug
Ik kan het niet begrijpen
En treft het jou
Zoals nu mij
Zal jij het dan begrijpen....

Het levenspad is afgelopen
De grens bereikt met laatste kracht
De hemel gaat nu voor hem open
Hij is voor immer thuisgebracht

Er is een boom geveld
Met lange, grijze lokken
Hij zuchtte ruisend als een kind
Terwijl hij viel, nog vol zomerwind

— M. Vasalis

Als een vlinder heb je geleefd
prachtig en geliefd
door je kinderen en kleinkinderen
getrouwd met een lieve vrouw
en toen was je ineens weg
onze harten gegriefd

Nu vallen onze tranen
als een regen uit ons hart
want zonder jou lieve Opa
wordt het voor ons allemaal
toch wel een beetje hard

Ons vlindertje is uitgevlogen
naar een prachtig land
waar wij samen allemaal na dit leven
zullen lopen, hand in hand

Opa, ik zeg u nu gedag
maar ooit zie ik u weer
onthoud dat ik veel van u hou
en kijk alle dagen
vol liefde op ons neer

— ingezonden door Githa