Overlijdensgedicht: ‘Je weet dat het leven niet eeuwig duurt’
Je weet dat het leven niet eeuwig duurt
Dat je op een gegeven moment geen roer meer
hebt dat je stuurt
Maar wat doet het pijn als het zover is
Dan weet je pas wat missen is!
— ingezonden door Dorothé Janssen
Meer overlijdensgedichten
God die mij heeft gegeven
God die mij heeft gegeven
verstand en moed en kracht
om te werken en te leven
zegt nu: het is volbracht
Niemand houdt de dood tegen
Niemand houdt de dood tegen
ook al was het maar voor heel even
Ik wilde je nog zoveel vragen
zonder erover te klagen
maar het was te laat
Ik kon je niet meer spreken
ook al was het maar voor heel even
nu ben ik je kwijt
ik hoop dat ik er niet onder lijd
Ik zal altijd aan je blijven denken
en een bloemetje aan je schenken
ik zal je zeker niet vergeten
ook al is het maar voor heel even
Rust zacht
zodat je bent voorbereid
dat ik je later kom opzoeken
en ik je blijf roepen
tot we weer bij elkaar zijn
En dat je al de onbeantwoorde
vragen kunt beantwoorden
en het samen kunt verwoorden
over goede en slechte tijden
dan ben je zo dicht bij me
Ik kan je dan niet meer loslaten
samen kunnen we er dan over praten
samen rusten we dan zacht
als dat van de Lieve Heer mag
Ik ben op reis
Ik ben op reis
al weet ik niet waarheen
maar ergens stond geschreven
dat ik deze weg moest gaan
en al aarzel ik soms even
langs die eindeloze baan
toch weet ik
iemand ging mij voor
en daarom
ga ik door...
Al die tijd onzichtbaar
Al die tijd onzichtbaar
diep in mama's schoot
En in een keer was je daar
zo mooi, zo klein... maar dood...
Voor wie jou niet heeft gezien
is het moeilijk te geloven
Slechts zichtbaar voor een enkeling
lief engeltje van boven
— Linda van Leeuwen, ter nagedachtenis aan Robyn
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht