Overlijdensgedicht: ‘Jouw steun en raad’

Eerst tranen van blijdschap
nu tranen van verdriet
het komt aan als een klap
geloven kan ik het niet
Eerst met vreugde door het leven
nu, angstig kijkend naar de dood
de gezelligheid die je kon geven
was niet te beschrijven zo groot
Eerst leek alles zo helder, zo fijn
de werkelijkheid si keihard
waar moet ik toch zijn
met al de vragen die me zo hebben verward

— Karin

Afscheid nemen is met dankbare handen
meedragen al wat herinnering waard is

Aan de hemel staat een sterretje
helemaal alleen voor mij
want dat kleine sterretje
lieve Sanne, dat ben jij

Als ik veel verdriet heb
kijk ik naar die ene ster
hij fonkelt vrolijk heel de nacht
ook al staat hij erg ver

Als hij zo vrolijk fonkelt
dan weet ik dat je zegt:
lieve mama, huil maar niet
ik heb het hier niet slecht

Hier is alles goed met mij
het is hier naar mijn zin
droog je tranen, lieve mama
en kruip maar lekker je bedje in

Ooit zullen we weer samen zijn
ja, ooit zijn we weer bij elkaar
maar tot die tijd, lieve Sanne
ben ik hier en jij bent daar

Uit je sterretje put ik de kracht
om weer door te gaan met leven...
het is moeilijker dan ik dacht
was je maar hier, al was het maar voor even

— Annemiek Vriens-Bernaards

Zoals het was zal het nooit meer zijn
Alles is anders, maar toch ook weer fijn