Overlijdensgedicht: ‘Al heeft zij ons verlaten’

Dapper heeft hij gevochten
moedig ging hij heen
zijn liefde laat hij achter
hij is niet alleen
Wil je mij
bij het leven
wat aandacht geven
Dáár wil ik je
graag zien en
ontmoeten misschien
en och
die laatste keer
hoeft voor mij dan niet meer

Troost
Je kunt niet leven zonder troost!
Troost bestaat niet in een vloed van woorden
Troost is als een milde zalf op een diepe wond
Troost is als een onverwachte oase in een
grote woestijn
die je weer doet geloven in het leven
Troost is als een zachte hand op je hoofd die je
tot rust brengt
Troost is als een zacht gelaat vlakbij van
iemand die je tranen begrijpt, die luistert naar
je gemarteld hart
Die bij je blijft in je angsten, je vertwijfeling
en die je een paar sterren laat zien

Als je in een heel lang leven
liefde en warmte hebt gegeven
Als je in tijden van verdriet
toch nog naar de zonzij ziet
Als je een goed voorbeeld geeft
heb je niet voor niets geleefd

De angst voor de dood is
als angst voor het leven
Wat nieuw is lijkt te groot
om het oude op te geven