Overlijdensgedicht: ‘Het lijkt niet eerlijk’

Klokslag twaalf, weer een nieuwjaar
Een toast, een kus, de beste wensen
Naar buiten, vuurwerk kijken
Het liefst doen we dat met elkaar

Maar soms loopt het uit de hand
paniek, chaos, mijn God er is brand
Plezier veranderd in een drama
er heerst verslagenheid in ons land

Vreugde werd verdriet
Voorspoed werd rampzalig
Een sterretje een brand
In de kerk klinkt een afscheidslied

— Coby Kroone

Voor Daniël

Voor altijd gaan slapen
en gelukkig nooit pijn
We zullen je missen
je was nog zo klein

— ingezonden door Jelleke van Drielen

Voor Guido

Best wel lang hebben we op je moeten wachten
Uiteindelijk hoefden we niet langer te smachten
Je groeide goed, en leek gezond
Helaas in de 32ste week was het rond
De zwangerschap leek vrolijk
Dit was helaas maar schijn
Je bleek meervoudig gehandicapt te zijn
Al gauw moesten we het rouwproces doorstaan
En dit doet pijn...

Je was net een "grapkaarsje"
Je ging vaak heen , maar kwam ook weer terug
Je had een sterke drang tot leven
We deden veel, om elkaar geven
Vaak hebben we om je moeten lachen
Maar ook getreurd
Nu is het dan toch gebeurd
We zullen altijd van je houden!

— Thea Nijdam

We hebben er nu drie op een rij
want ........ hoort er ook nog altijd bij