Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Ergens onaantastbaar ver’

Voor Sarah

Soms worden vragen niet beantwoord
blijven je wensen onvervuld
geeft het verwachten geen voldoening
zelfs niet na maanden van geduld

Soms voelen de dagen aan als maanden
lijkt het leven zonder zin
Sarah heeft geen kans gehad
zelfs niet op een begin

— Jennefer

Midden in de nacht zagen wij jou stralen
Hoog in de lucht kwam jouw schittering naar
beneden dalen
Een klein stipje, zo erg ver
De mooiste ster die wij zagen staan
Allemaal kleinere stipjes er omheen
Maar jouw ster helder verlicht door de maan
Wij kijken nu elke nacht naar boven, hoog in
de lucht, dicht bij de maan
Dan zullen we aan je denken
Die ster is van een dapper ventje
Hij zal altijd voortbestaan

— Gerty Tiggelman; ter nagedachtenis aan Wessel

Er had een nieuw leven moeten zijn
maar alles wat ik heb is pijn
een leeg gevoel, een onacceptabel verdriet
ik weet het ook niet
ik moet verder leven
maar wat is dat moeilijk
Sanne, mijn meisje
het mocht niet zo zijn
je bent in mijn hoofd en mijn hart
maar ik wil weer leven
weer om iets kunnen geven
ik moet afscheid nemen
deze periode afsluiten
maar denk niet dat ik je vergeet
je bent er altijd
waar ik ga of sta
je zult er zijn

Ik zie in je ogen een lichtje
dat fonkelt en straalt nou en hoe
Ik schrijf nu voor jou dit gedichtje
en doe dan je oogjes maar toe

Ik heb in het donker gelopen
maar steeds door jouw lichtjes geleid
Want of ze nu dicht zijn of open
die lichtjes zie ik altijd

— Peter van Lierop