Overlijdensgedicht kind: ‘Als een klein wit wolkje’

In liefde verwekt tot een mensje, heel klein
Meer dan welkom was jij in ons leven
Na alle vreugde overheerst nu de pijn
Wij hebben jou aan God moeten geven

Maar jouw lichtje zal voor ons blijven schijnen
Niet alleen in deze tijd van verdriet
Het zal nooit verdwijnen
Vergeten kunnen en willen wij jou niet

Nog in de knop
geen kans om in het leven te bloeien
Het mocht niet
in ons hart zul jij heel ons leven verder groeien

— Femke Russchenberg

Voor Coen

Het is niets zonder liefde
zo schalt de stereo
En, terwijl ik naar je kijk
denk ik: dat is zeker zo

Ik heb alleen jouw foto
vertederend mooi ventje
Zo veel kwetsbare onschuld
in een 10 bij 15 prentje

Ik zal nooit weten hoe je lacht
je paars ziet van verdriet
Hoe je grijpt naar die kleine teentjes
dat ervaar ik allemaal niet

Maar de liefde die ik voel
voor jou: mannetje mijn
Die is zo peilloos diep
doet hartverscheurend pijn

Zo zinloos is jouw heengaan
dit verlies zo wreed
Mijn hart schreeuwt de schorre klanken
van het tomeloze leed

Ik hoop innig, kleine schat
dat jij ergens nog bestaat
Zodat jouw lieve ziel
niet geheel verloren gaat

En wie weet, ooit op een dag
als mijn tijd hier is vervlogen
Dat wij dan, heel misschien
weer bij elkaar zijn mogen

— Lipkjen en Frans Tobi

Je was nog maar klein
en bijna de gehele tijd volbracht
toch te vroeg geboren
maar helaas had de dood je opgewacht

Nog nooit uitgekeken naar de toekomst
nog nooit heb je je verveeld
nooit jouw stem horen klinken
maar wel al veel liefde gedeeld

Jouw leven was van korte duur
maar je zult niet worden vergeten
........., dat was jouw naam
die zullen ze altijd blijven weten

— Soraya Wever