Overlijdensgedicht: ‘De strijd is gestreden’

Je gaf me je liefde, bezorgdheid en trouw
Ik heb genoten van die jaren met jou
Ik weet dat het jou ook goed heeft gedaan
Maar ik zal je missen bij het verder gaan

In de stilte drijven de gedachten
als wolken in de lucht
In de stilte vind ik rust
en ben ik niet meer op de vlucht
In de stilte wil ik kijken, kijken naar omhoog
naar een ongekende verte
naar het wonder van de regenboog
In de stilte zie ik bomen wuiven in de wind
In de stilte wordt pas tastbaar
dat liefde overwint
In de stilte wil ik bidden
voor verlossing van leed en pijn
In de stilte wil ik vragen
om weer heel te mogen zijn

Omdat jouw moeder
méér was
dan zomaar een moeder

een moeder
als nooit tevoren

een moeder
onvergetelijk

een moeder
kwetsbaar en sterfelijk

noem huiverend
van ontroering
haar naam

haar onvergetelijke
naam

— ingezonden door Annette van Straten, vrij naar Hans Bouma "Kind van hun dromen"

Lieve Mink

Negen maanden lang een kanjer
Een vechter, we leefden met je mee
Nu ben je geboren
Maar je blijft niet bij ons...

Al die maanden was je er al
Je mama, papa en zusje
Ze houden zo van jou
Maar je blijft niet bij ze...

Het verdriet is groot
Om wat je had kunnen zijn
We mogen je niet leren kennen
Want je blijft niet bij ons...

Toch zul je voortleven
In al die harten van de mensen
Die al voor je geboorte van je hielden
Ook al blijf je niet bij ze...

Rust zacht lieve Mink
Geboren als een engeltje
Te mooi om waar te zijn
Ergens... blijf je bij ons...

— Renée Moonen