Overlijdensgedicht: ‘Je wandelt naar de maan’

Pluk de dag, ook samen met anderen
Het kan zomaar ineens veranderen....
Uithuilen en opnieuw beginnen
Dat was ons motto
Doornen en rozen waren ons deel
Samen waren we één maar toch soms alleen
Jij bent opnieuw begonnen
Wij moeten uithuilen
Maar waar beginnen wij opnieuw?

Zoals je geleefd hebt, zo ben je gegaan
standvastig en vol overgave
zo kom je op je bestemming aan
in de hemel, die veilige haven

Niet alles is voorbij
Je blijft bij ons
Door wie je was en wat je zei
En wat je voor ons hebt betekend

— ingezonden door Mildred van Dun

Achter je ligt een leven van werken en plicht
en juist dat bepaalde in alles jouw gezicht
Flink was jij je hele leven
moedig ben je tot het einde gebleven
Flink wil je nu dat wij zullen zijn
maar afscheid nemen doet ons zo'n pijn