Overlijdensgedichtje: ‘Opgewekt en zorgzaam, nooit vragend’
Opgewekt en zorgzaam, nooit vragend
nimmer klagend, altijd stil dragend
Moedig ging je door, steeds weer
tot op het laatste moment
het wilde niet meer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Elk definitief afscheid doet pijn
't is of een draad wordt doorgesneden
waarmee je vast zat aan 't heden
waardoor je deel van een geheel mocht zijn
1000 keer rond de aarde gaan
desnoods op handen en voeten
slechts om die ene te ontmoeten
die glimlachend te wachten zou staan
Ik zal nooit meer MOEDER zeggen
zal haar nooit meer zien
De telefoon... ik, domme dwaas, denk:
"met MOEDER wel, misschien!"
Maar voorbij zijn al die jaren
dat zij er was, voor ons, voor mij
Ook de kinderen missen Oma
alles gaat te snel voorbij
Het valt niet mee om steeds te weten
dat zij er niet meer is
Nu pas merk ik, nooit geweten
hoe belangrijk MOEDER is
— ingezonden door Irene Knappers
Voor Mariska
Welterusten kleine meid
Slaap nu maar zacht
Voor jou was er te weinig tijd
Maar we hopen dat je vanuit de hemel naar ons
lacht