Overlijdensgedichtje: ‘Ze kende’

Bedankt voor het leven dat je ons hebt
gegeven
veel te vroeg ben je van ons heengegaan
en wij moeten nu op onze eigen benen staan
we missen je nu elke dag, je humor en je
gelach
wij kunnen je niet vergeten
en dat mag iedereen in de wereld weten

Je was als een storm
zo ging je door het leven heen
toch zorgde je voor veel vriendschap
aan ons allen om je heen
In je hart is de storm uitgeraasd
je hebt ons met je heengaan verbaasd
De stilte na de storm is nu om ons heen
heel in de verte ben je er
wij voelen ons niet alleen

— ingezonden door Ingrid van den Bos

Papa, wij zijn nog zo klein
waarom nu al, het was zo fijn
je grapjes, je aai, je lieve lach
we missen het iedere dag
voor altijd zit je in ons hart
op een plaatsje heel apart

De mensen van voorbij
zij worden niet vergeten
De mensen van voorbij
zijn in een ander weten
Bij God mogen zij wonen
daar waar geen pijn kan komen
De mensen van voorbij
zijn in het licht, zijn vrij