Overlijdensgedicht kind: ‘Je eerste lachje niet kunnen horen’
Je eerste lachje niet kunnen horen
even knuffelen kan nu niet
het ontdekken van je tandjes
of je troosten bij verdriet
of je eerste stapjes
samen hand in hand
maar ondanks dit alles
heb ik met jou een band
Ik zal je nooit mama horen zeggen
en dat doet vreselijk veel pijn
maar jij, mijn allerliefste
zal altijd bij me zijn
Ik heb je nog even vast kunnen houden
het was een intens moment
je was m'n dierbaarste bezit
ben blij dat ik je heb gekend
De warme die jij me gaf
was als een stralende zon
maar ik wist dat ik je niet houden kon
Toch vind ik het heel fijn
jouw mama te zijn
als ik dan mijn ogen sluit
dan zie ik jou, mijn kleine spruit
een engel om me heen
een herinnering voor mij alleen
— ingezonden door Tanya Kat
Meer overlijden kind gedichten
Een mensenkind wordt geboren
Een mensenkind wordt geboren
en kiest zijn eigen weg in het leven
welk lot hem is beschoren
staat in de sterren geschreven
maar zeker is in elk geval
dat ik jou nooit vergeten zal
— ingezonden door Mariska
Waarom ben jij uit ons leven
Waarom ben jij uit ons leven?
Waarom ben jij weggegleden?
Waarom nou jij
zo zonder reden
We houden je vast in onze gedachten
al zullen we nooit zien hoe je naar ons
lachte....
Het verdriet
Het verdriet is na ... jaar wel wat gesleten
we zullen onze dochter nooit vergeten
We hadden ons al ingesteld op een leven
zonder
maar toen gebeurde opeens dat grote wonder
Tot onze blijdschap kunnen we nu laten horen
dat ons tweede kindje is geboren
Een klein engeltje
Een klein engeltje
met zwarte kraaloogjes
kijkt vanuit de wolken naar beneden
en als hij ziet hoe zijn ouders zijn broertje
kust
is hij heel tevreden