Overlijdensgedichtje: ‘Lieve oma’
Lieve oma
Te klein, ben ik om te begrijpen
Te klein, ben ik om te weten
Te klein, ben ik om je te verliezen
Groot ben ik om van je te houden
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Beetje bij beetje moesten we je verlaten
We konden uiteindelijk niet meer met je
praten
Die blik, die stilte, dat deed vaak zeer
De mama van vroeger was je niet meer
We zagen heel goed je stille verdriet
Maar helpen konden we je niet
De tijd is als een wolk
waar is hij wel ontstaan
voordat je het bemerkt
is hij voorbij gegaan
— ingezonden door Nell Broens
Je gaf me je liefde, bezorgdheid en trouw
Ik heb genoten van de jaren met jou
Ik weet dat het jou ook goed heeft gedaan
Maar ik zal je zo missen bij het verder gaan
Vanuit de hemel wil ik laten weten
dat mijn ouders mij nooit zullen vergeten
Daarom vertel ik dankbaar en blij
ik heb er een zusje bij
— ingezonden door Karin Jongmans